Χαιρετισμός

Νύχτα Απρίλη, νέα σελήνη, ωραία νύχτα για εραστές και κλέφτες. Καλή αρχή, καληνύχτα σας.

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

ωχωχ



για νέες αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα, σε Βόλο, Λάρισα και Αλεξανδρούπολη;;;;


μια φορά κι έναν καιρό που ήμουν παιδούλα και είχα πάει μουσικοπαιδαγωγική εκδρομή στη Γερμανία , θυμάμαι πήγαμε σε μια μικρή πόλη όπου υπήρχε Αμερικάνικη βάση. 
Χαριτωμένοι νέοι αμερικάνοι κάθονταν στα καφέ της μικρής πόλης, και οι παιδικές χαρές ήταν γεμάτες σύριγγες με τις οποίες παίζαν τα παιδάκια. Όσο για την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, χμ, λυκόφως.
τυχαίο; δε νομίζω.

αλλά ήμουν και παιδίσκη, τι να ξέρω τότε; μόνο ό,τι έβλεπα κι ότι αισθανόμουν.

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2018

χοχοχο





γιορτή και γενέθλια σήμερα. ουφφφφφφφφφ. 
ας ελπίσουμε όλα να είναι αλπά ήρεμα έτσι γι άλλαγη. φιλιά.

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

sweet home

Κυριακή 19 Αυγούστου,  παγκόσμια ημέρα φάρων.




τα όνειρα δε σταματούν ποτέ
κι ας είναι η πραγματικότητα ό,τι θέλει να ναι ή ότι μας επιβάλλεται.

κι απ τις απέραντες θάλασσες
στις σαβάνες\καθώς , μη ξεχνιόμαστε, είναι η τιμητική των ελεφάντων αυτό το μήνα.

που βέβαια κάποιο απ αυτούς 
όπως και κάποιοι από εμάς "διασκεδάζουν" παίζοντας χοντρό παιχνίδι


και κάποιοι άλλοι απλά υπάρχουν


καλά κρατούν κι οι ζέστες
λέω να πάρω τα βουνά
ίσως επειδή τα άστρα εκεί είναι πιο κοντά
να ναι και τα όνειρα πιο εφικτά.

Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2018

το παράδοξο



διαγώνια απ το ωδείο - ξέρετε εγώ η χμ πιανίστρια κατοικοεδρεύω στο "ωδείο" όνομα και πράμα παρ όλα τα εισαγωγικά και στο λίβινγκ ρουμ έχω 2 πιάνα με ουρά και χώρο μηδέν ούτε να στρίψεις αλλά αυτά είναι απλή πλεονεξία και να μην κολλάμε εκεί - υπάρχει ένα φαρμακείο του οποίου η ιδιοκτήτρια μητέρα 3 παιδιών - και μαθητών του ωδείου βεβαίως βεβαίως - και νεότατη δυστυχώς απεβίωσε χτες και μου ήρθε ένας ταμπλάς και μια ψιλοσυμφόρηση γι αυτό το εξαποδώ ζώδιο του καλοκαιριού που περπατάει σα σουρωμένο και χτυπάει αδιακρίτως τους πάντες.
άναψα που λέτε ένα μικρό ρεσώ για το κατευόδιο της ψυχής. αυτά χτες το βράδυ. σήμερα το πρωί είχα την εντύπωση πως αυτά τα ετοιματζίδικα πράματα κρατούν λίγο αλλά ω του παραδόξου το μεσημεράκι έκανε - λέμε τώρα - ένα κάτι σαν αχ - δεν έκανε απλά παρατήρησα μια σπίθα και συνειδητοποίησα πως έκαιγε ακόμη κι έκαιγε με μια σταθερή φλόγα μέχρι τ απόγεμα. θάμα κι αυτό. αχ ψυχές περιπλανώμενες. καλό παράδεισο. η ζωή τόσο μικρή και τ άχρονο αιώνιο.

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

άλλο σχέδιο, ίδιο υλικό


το χω ξαναπεί.
όταν το πρωτόειδα είπα
απαπα! κινδυνεύει  το παιδί στη χάρτινη βαρκούλα.

πόσο προφητικό, όμως!

και τώρα έγινε η Ελλάς χαρταετός
άγεται και φέρεται με τους  " ανέμους "
πολύ   πολύ ευάλωτη σε   φωτιά νερό και τα λοιπά.





όνειρα   γλυκά.

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018

pax romana


εδώ Πομπηία.
ποντικοπαγίδα.

δεν έχω καθόλου μυαλό σήμερα.
ποτάμια άταχτα κυλάνε πίσω απ τα στεγνά μου μάτια.

από καρό αναρωτιέμαι 
για το φόρο αίματος
τι αμαρτίες πληρώνουμε πια.
και μετά το
μαζί τα φάγαμε
τώρα μας φταίει η άναρχη δόμηση που έγινε το μακελειό.
μας πετάνε το μπαλάκι κι εντάξει.

και πέρα απ τις πλερέζες 
μηδέν εις το  πηλίκον.

μεγάλο το κρίμα.
εδώ, σ αυτόν τον τόπο φαίνεται πως, οι άρχοντες -χα!
έχουν την ευκαιρία ν αγιάσουν, .
κι όμως κάθε φορά τραβάνε περήφανα στην κόλαση και καίνε πάντα,
τα πάντα στο διάβα τους.
ωιμέ.


Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

morning glory


και ξανά προς τη δόξα τραβώ.
καλημέρες
μετά από ένα ξενύχτι άνευ λόγου κι αιτείας και όχι δε φταίει η ζέστη μα η ξεροκεφαλιά
εδώ πάλι στο γνωστό αδιέξοδο γύρω απ την ουρά.

τελεύει κι ο Ιούλης κι ακόμη ν αλμυριστώ. α πα ρά δε κτο.

πάντως για να καταθέσω κι ένα άλλο απαράδεκτο, ομολογώ πως πήγα σε συλλαλητήριο για τη Μακεδονία και κανείς δε μου είπε για το Ρώσσο που μοιράζει ρούβλια να πάω κι εγώ να πάω τα μισθά μου που είμαι τόσο φιλόπατρις. αίσχος.

τι άλλα; μετά το άθενς πράιντ φαίνεται πως ήταν μια στιγμή, έγινε μόνιμη κατάσταση και δεν βγαίνει άκρια απ όπου και να το δεις το θέμα. τέτοιο επίπεδο ωωωω. αλλά μάλλον η εποχή το καλεί. να μαστε στον ίσαλο και να ρίχνουμε πλακέ πετρούλες στη θάλασσα. - και να ρθουν οι ευρωπαίοι έοι έοι τουρίστες να μας την πουν τι πετάτε ρε χαραμοφάηδες τις πέτρες μααας;;;; ωχ.

Δεν ξεχνώ τη βόρεια Ήπειρα. -είναι η αϋπνία ομιλούσα.
αν είχα καταναλώσει τσίπουρα κρασιά και άλλα θεια οινοπνευματώδη θα είχα σαφώς άλλου είδους σκέψεις.

μιας και μιλάμε για άλλου είδους σκέψεις αυτοί οι ασπρουλιάρηδες οι Σουηδοί καίνε σκουπίδια και παράγουν με ασφαλή τρόπο ενέργεια αλλά εμείς είμεθα Έλληνες και κάτι τέτοια δε τα τρώμε και δίνουμε χαρ τζηλίκι στις διμοιρίες των ματ να φρουρούν τα χυτά και μας παίρνουν και τις γαλάζιες σημαίες γιατί τι να τις κάνουμε , ούτε να τις χέσωμεν. ανωτέρου. τελείως.

κι εμείς πρωτοστατούντες Βολιώτες καίμε με περηφάνια εθνική - εδώ πάει αλλού είναι φασιστοειδής - σκουπίδια στο τσιμεντάδικο για να πεθάνουμε όλοι ευτυχείς. αχ γιατρέ μου επιτέλους έχω καρκίνο κι εγώ; ω τι εμπειρία ζωής και τέτοια και πολύ τσαντιζόμαστε που η επιτροπή έλεγχου λέει ότι είναι οι ρύποι στα επιτρεπτά όρια γιατί αυτά είναι φτιαγμένα τ αποτελέσματα και μας αποκαρδιώνουν.

να μην ξεχάσω να πω πως αν μάθετε να υπάρχει θεσούλα στους Οθωνούς και σε φάρο ακόμη καλύτερα σπεύστε να με ενημερώσετε που ξέρετε έχω ένα καημό κι ένα θέμα με το θέμα. να πάω να ξεκουμπιστώ να μη σας ζαλίζω. διότι θα πάω, ναι,  πετώντας σαν πουλί με τα βιβλία μου και λάμπα θυέλλης και να πάει στα κομμάτια η κενωνία.
αλλά εμβόλιο για την ιλαρά δεν κάνω.
κακομαθημένο μέχρι το μεδούλι.

αγάπες πολλές και φιλιά ολούθε. ματς μουτς.

ΥΓ ο γκουτ ο μπιτρού αρχαίος ροκάς ευαγγελιζόταν ένα κόσμο που να τραγουδάει το τραγούδι της χαράς και κοινωνίες ανοιχτές - όχι αγορές - κοινωνίες με μια άλλη αίσθηση του ωραίου και του αγνού. οποία ματαιότης. καημένε μπαμπά. αχ.