Χαιρετισμός

Νύχτα Απρίλη, νέα σελήνη, ωραία νύχτα για εραστές και κλέφτες. Καλή αρχή, καληνύχτα σας.

Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2020

ρεμβασμός

 


Νοεμβριάτικες συννεφιές. Νοεμβριάτικες βροχές. Οι καβαλλάρηδες της βροχής με τα συνεφέννια τους άλογα τρέχουν στον ουρανό μέχρι να βαφτούν οι οπλές στα πορφυρά και τα λιλά μιας μαγευτικής δύσης που διαπερνά τα σύννεφα και τα χρωματίζει όλα με τη δική της παλέτα. 

Πάλι το μακριά και το κοντά χάνονται στη σχετικότητα του σούρουπου.

Πάλι το εδώ και το εκεί είναι σε σημείο τομής.

Έτσι, για μια φευγαλαία στιγμή. 

Καθόμουν στην κουζίνα και σ έβλεπα να φτιάχνεις τον καφέ. δυο φλυτζάνια στον πάγκο. Με κοίταξες και χαμογέλασες. Μ΄ αγκάλιασες, με φίλησες.

Αυτό ήταν.

Βράδιασε.




  

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2020

last call


 

αποστασιοποίηση.

ένα βήμα πίσω. λίγος χώρος περισσότερος, λίγος αέρας περισσότερος. λίγη θέα. πολλή θέα. όλα λάμπουν. τα κατάφερε η βροχή, η βροχούλα. 

νοτισμένες παραλίες του νου απλώνονται. θαμπές. στο ξεψύχημα τ΄ Οκτώβρη. περισυλλογή. και σε αντιδιαστολή, ξενοιασιά.

ωραίος ο καναπές, με ψηλά μπράτσα, βολεύει για χουζούρεμα. για κούρνιαγμα. παπλωματάκι, μμμ, αυτά είναι!

καμπυλωτή τζαμαρία κι η πόλη απλωμένη, κεντημένη με φώτα. η θάλασσα αστράφτει μπλε φεγγάρι. 

σαν κοιτάξεις αλλού, να ένας πονηρός καθρέφτης σου στέλνει όλη την εικόνα ξανά. γίνεται το δωμάτιο ουρανός. 


έλα, όμως, που οι δρόμοι με τη μαγνητική τους γοητεία σε καλούν να βγεις έξω, κάπου να τρυπώσεις, κάπου να ατακτέψεις, κάπου να ξεχαστείς. 

αποστασιοποίηση να λέγαμε.

η μουσική βάζει οδικά σήματα στη μεγάλη της νύχτας λεωφόρο. 

επιλογές...



Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2020

δικαίωμα

 πατατράκ, μπαμ μπουμ, Χουντίνι.

η ζωή είναι τόσο δα μικρή

μόνο η αγάπη είναι μεγάλη




Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2020

λίγη γη, λίγη θάλασσα



 το βόλεμα και το ξεβόλεμα

ένα βήμα πιο κοντά,

πιο κοντά,

σιμά,

στο όπου.

βλέπεις το ωραίο είναι λίγο

 να παραμερίζουμε τον εαυτό μας -χωρίς να χάνουμε κάτι από την υπόστασή μας

ή και πολύ.

άνεση.

έκφραση.

ελευθερία.


αυτά δεν προασπιζόμαστε άλλωστε;

αυτό.


κυλάει ο Οκτώβρης. κυλάει ζεστός, ήσυχος και τρυφερός.


je te veux

c'est magnifique


Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2020

αζναβούρ



 πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος πόνος

πόσες φορές μπορεί να γραφτεί

δε φτάνουν

ψέμα, αδικία, θυμός, οργή, μίσος, μανία, εκδίκηση, τιμωρία.

πείνα. που θρέφεται από πείνα. 

λιμός.

ικανοποίηση μηδέν.

προβλήματα για δυνατούς λύτες.

κάτι ζεστό και τρυφερό, κάτι ανιδιοτελές, δοτικό, πλάι μου, μου μεταφέρει σιωπηλά "δες το αλλιώς".

θα πάρω τα πράματα στα χέρια μου, θα δουλέψω εγώ τις καταστάσεις, θα εκφράσω αυτά που έχω στο νου μου, θα ζητήσω αυτά που θέλω, θα γευτώ αυτοπροσώπως το φαγί της ευτυχίας, θα είμαι εκεί που πρέπει.

χτες ήταν ένα ωραίο απόγευμα.

ωραίο και παράδοξο.

όπως όλα τα ωραία.

μέχρι αργά τη νύχτα.

υπέροχο.

τροφή για σκέψη.






Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2020

largo appassionato


 


 

ε μα! αυτό το καλοκαίρι θέλει να πάρει το παιχνίδι στην παράταση!

γέλια

αφού μας ξεροτηγάνισε, τώρα μας λέει η ζωή είναι ένα περαστικό κάτι, συμπληρώστε το κενό.

είναι και το Σαββατάκι, μεσημεράκι ακόμη, νωχελικό και βαριεστημένο, λιόλουστο και ζεστό, δεν νοιάζεται, έχει όλο το χρόνο και μια Κυριακή ν΄ακολουθεί. χαλαρά αργολικνίζεται. 

βρε ό,τι και να γίνει δε θα σταματήσω να έχω την ακαμάχητη ροπή προς κάποιους πόλους. 

στραβόξυλο.

ιδιοτροπία.

αυτή η υβριδική ευτυχία εκπορευμένη από μια δόση ήλιο, μια νηνεμία και μια αίσθηση του πορεύεσθαι άνευ τελειωμού. 

θερμά κύματα, αρωματικά, συναντήσεις, απομακρύνσεις, πλησιάσματα, ισορροπώντας στην ουρά της καλοκαιρίας.

αφήνωντας τ΄απογεματάκι να κυλήσει, ο καθένας με το δικό του μοναδικό τρόπο.

για καλύτερα.

σε πεθύμησα.



Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2020

ζεν

 



Φιλάρεσκες Οκτωβριάτικες νύχτες. Με το βέλο τους και τις βροχερές βόλτες τους και τ΄ άστρα να γίνονται στάλες. Απομεινάρια καλοκαιριού στις τσέπες από ένα παζλ που αργά φτιάχτηκε και γρήγορα χαλάστηκε. Σκόρπιες αναμνήσεις, υποσχέσεις, παιχνίδια πόνου, ειρωνεία, πόλεμος, θυσία, νίκη ή ήττα; Ακόμη Οκτώβρης. Μαζεύουμε λωτούς. Περιμένουμε να ωριμάσουν και μετά θα μπορούμε να πούμε ξεχαστήκαμε. Όχι όπως προβλεπόταν σε μια καλοκαιρινή ακρογιαλιά με καθηλωτική ζέστη. Αλλιώς.

Και κυδώνια. Ζεστό φαΐ στο πιάτο. Αγάπη.

Αγάπη, αγάπη μου, αγάπη.

Πλατύσκαλο, πρωτόσκαλο, ό,τι.