Χαιρετισμός

Νύχτα Απρίλη, νέα σελήνη, ωραία νύχτα για εραστές και κλέφτες. Καλή αρχή, καληνύχτα σας.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2018

et impera - α σα παραπέρα!-


διαίρει και βασίλευε

γεια!
σας ομιλεί  περιπλανώμενον πνεύμα 

λοιπόν αυτό το λατινικό , μεταφρασμένο στα ελληνικά μου κόλλησε για πολλούς λόγους που αν το σκεφτείτε θα βρείτε κι εσείς μερικούς ακόμη.

σκέφτομαι τη γοητεία της αποπλάνησης. αχ μάγεψέ με κι εγώ τι!

σκέφτομαι το ναρκωτικό της φιλαυτίας και το απύθμενο πηγάδι - η καταβόθρα που λέει κι ένας φίλος - στο οποίο πέφτουμε ναρκωμένοι και χανόμαστε σε γαλαξίες μοναχικούς. ( βλέπε μέσα κοινωνικής δικτύωσης κι άλλα τέτοια θεάρεστα )

σκέφτομαι πως στην αρχή των μνημονίων αυταπατώμην και θεωρούσα πως η ανάγκη θα μας φέρει πιο κοντά και περάσαν χρόνοι οκτώ και οι άνθρωποι χωρίζουν. Χωρίζουν ' μετανάστευση,  διαζύγια, επαγγελματικές διαφορές, μαύρη απελπισία κι απομόνωση, βόλεμα κι απομόνωση. σκέφτομαι κι αναλογίζομαι το μέγεθος της κοινωνικής αλλοίωσης που έφερε εκείνη η μικρή σε χρόνο παραισθησιογόνα οικονομική ευωχία, το μέγεθος της πλάνης, και πλάνη στην πλάνη, ποιος σμίλεψε την ύβρη και ποιος τη νέμεση νέμεται, αχ.

και πόσος χρόνος ακόμη πρέπει να περάσει να φορμαριστεί πάλι το εγώ μας, να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον, να κοιταχτούμε, να μιλήσουμε, ν αναθαρρήσουμε, να τολμήσουμε το σάλτο μορτάλε καθώς είπε η σοφή κεφάλα μου - η και κάποιος άλλος που δε μου ρχεται χωρίς θάνατο δεν έρχεται ζωή.

σκέφτομαι πως στο τούνελ όταν όλες οι δικαιολογίες τελειώσουν και τότε αντιλαμβάνεσαι κι εσύ - κι εγώ σαναλέμε- πως δε φταίει το κακό το ριζικό, δε φταίει το κρασί, άνθρωποι δικοί μας φταίνε κι αυτό είναι χειρότερος λιμός, χειρότερος εχθρός, είναι μαχαιριά, είναι ξανά μανά αρχαία ιστορία κι ο Θουκυδίδης κλαίει κάπου μακρυά σ έναν άλλο γαλαξία.

αλλά εκεί, αγγελική φωνή, ήπια και τρεμάμενη, γλυκειά , προφέρει τη λέξη ομοψυχία και τα μάγια λύνει κι αφήστε με να κλάψω κι εγώ με τη σειρά μου.

που ποτέ δε βλέπουμε το προφανές. 

αχ αυτή τη γη εμείς οι ανιδιοτελείς αχ ας την αγαπούμε ανιδιοτελώς κι ας είμαστε εμείς, ο καθένας ο δυνατός κρίκος. και επί το λατινικότερον dum spiro spero

καληνύχτες

Τρίτη, 29 Μαΐου 2018

επιφοίτηση


διά του αγίου πνεύματος;
διά της πανσελήνου;
και μέρα και νύχτα, υπέροχα.
ξενοιασιά κι άγιος ο θεός.
για σήμερα ας βάλουμε κάποια προβλήματα μέσα στο χαλί με λεβάντες
αποθήκευση
και πάμε χίπικα προς το καλοκαίρι.

ο Ρουβίκωνας ΔΕΝ είμαι εγώ.
εγώ ξέρω να θυμώνω καλύτερα
κι εξυπνότερα.
( κι όχι με ανόητη βία).

πάω για φεγγαροθεραπεία.

τσάο.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

πετάγματα


αλόχα!

άρχισαν τα σαρακοστιανά
μπήκαμε στην καραντίνα
σαράντα το να
σαράντα και τ άλλο
και σαράντα και τα κύματα
να φύγει το μαράζι.

στέκομαι ανίσχυρο πιόνι
σε μια σκακιέρα
που η στρατηγική της με ξεπερνά
σε πονηριά.

το μόνο που σκέφτομαι είναι πως
αν συνεχίζω να προχωρώ
ίσως να φτάσω σ εκείνο το γκρεμνό
που θα με κάνει βασίλισσα ή και τρελλό
ή  ένα πύργο μοναχό
κάτι
ν αλλάξει αυτού του μάταιου παιχνιδιού τη ρότα.

λαβ γιου κάργα
και λαγάνα.

ελιές και ταραμάς προσφάι
χαλβάς και τσίπουρο.
μικρές ευτυχίες.

πήρα και μύδια πρωινά
νύχτες με φεγγάρι ένα τσόφλι
τα μέθυσα τ άχνισα και φχαριστήθηκα..

ας μείνουμε στον τεταρταίο κι ας καίγεται η σάρκα μας
αρκεί να δροσιέται η ψυχή.
οσονούπω αυγή.
νηστεία και σιωπή. 


Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

μετά το κατώφλι της Πρωτοχρονιάς



ποτέ δεν είναι αργά να πούμε καλή χρονιά
8.1.18

 στο κουτί του ζαχαροπλαστείου 4 τροφαντά κομμάτια βασιλόπιτας που την "σφάξαμε" χτες, παραδοσιακά στη γιορτή μου, περιμένουν να καταναλωθούν με τον πρωινό καφέ ή τσάι
αλλά το κουκί - φλουρί - πέταξε και σ άλλο σπίτι βρίσκεται πια.

κάτα τα άλλα λέω φέτος ή ν αλλάξω ρότα κι όπου με βγάλει
ή να ξαναπάω στην Τουρκία
να μετράω γάτες στην Πόλη
και να λιώνω παπούτσια.
δεν ξέρω ακόμη
θα δείξει!




φιλούπμες!!!

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

εδώ


νάτος ο Αυγουστής και πάλι
ήρθε κι ο Σωτήρης κι έφυγε
και σωθήκαμε

τι άλλα;

τώρα τελευταία σκέφτομαι πολύ μωβ λιβάδια
μωβ ουρανούς
όχι έξαλλα πράματα\
απλά και απαλά στο χρώμα της ξασπρισμένης λεβάντας

η θάλασσα
είναι μέσα μου και
ταυτόχρονα\πολύ μακρυά μου.
  ο ήλιος είναι πάνω μου
και κάτω μου
καίει τις πατούσες μου όταν περπατώ στη βεράντα
ελλείψει τεντών.


οι γάτες
πωπω
πολλές και μαύρες
α παι τη τι κές
φασαριόζες
καταστροφές μες στην απόλυτη ησυχία.

η άλλη ησυχία
μακροημερεύει
και
καταστρώνει βιβλίο παράλληλων συμπάντων.

ένα κεφάλαιο λέει
το σύμπαν όπου η ύπαρξή μου είναι το παιδί που δε γεννήθηκε.
χα.

για ένα παράξενο λόγο, μέσα από τεθλασμένες γωνίες,
μου λείπετε.
δε μου λείπετε, είστε εκεί
ο καθείς εφ ω ετάχθη
άστρα σ ένα χάρτη φτιαγμένο ολίγον κατά φαντασία.

οι ελέφαντες έχουν συνέπεια. είναι εδώ τον Αύγουστο.
δεν παραθερίζουν.

εδώ, στον τροπικό της πανσελήνου
με φερετζέ απόψε.

το κουτί ανοίγει
ανάσα,
το κουτί κλείνει κι όλα γίνονται\απαλό μωβ.
αέναο.

σσσσ....



Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

πρώτη νύχτα της άνοιξης



ησυχία σπαρμένη παντού
οι πατημασιές του γάτου
ο χτύπος του ρολογιού που χάνεται μες τη θολούρα της νύστας
ένα όνειρο
επιθυμίες και φόβοι ζυμωμένοι
σ ένα μυαλό ταξιδιάρικο
σ άλλους τόπους
άλλα μέρη.

άνοιξη κι αυτή
ήρθε μ' ένα φεγγάρι λειψό.
προάγγελος;

ο άγγελος σε λίγες μέρες
να μας πει πως υπάρχει το άμωμο ευ.

-λες και δε το ξέρουμε
φευ!

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

μπαμπά μην τρέχεις


τι κόσμος ειν αυτός που οι ασφαλείς είναι επισφαλείς και οι ανασφαλείς σιγουράκια;

φτιάξαμε μια άλλη τάξη πραγμάτων;

αχμ


αυτό πάει να πει ρίζες και ροκανίδια, δάση και περισυλλογή.

ένας κόσμος ξανά.

οψόμεθα.