σιγή ασυρμάτου -κείμενο στη νοηματική.

ετοιμάζω κάτι μακροσκελές και αρκούντως αρτιστίκ. ναι, ξέερω ψοφάτε για κάτι τέτοια.

σήμερα πέφτουν αστέρια, έτσι λοιπόν μπήκα σ ένα βαθύ λαγούμι με πολλές μπύρες που υπόσχονται κέρδη ζηλευτά, με την απέλπιδα ελπίδα να πιω και να κερδίσω, αν όχι χρήμα, μια  στιγμιαία παρεκτροπή απ το κανονικό.
τι σου είναι και το καλοκαίρι! είμαστε που είμαστε ναυαγοί σ αυτή τη ζήση - μας ξεβράζει μια μήτρα και μετά τρέχουμε και δε φτάνουμε και να! οι φυλές κανιβάλων και να! η αχανής θάλασσα και πρόσβαση καμιά πουθενά, και ό,τι άλλο ωραίο και θεάρεστο - εμ βέβαια κύριε θεέ' συ εκεί ψηλά μας κοιτάς και διασκεδάζεις! σας έρθει.
είπα Αύγουστος είναι, αυτοκράτωρ και δε συμμαζεύεται, να κάνω μια "αυτοκρατορική" λίστα με τις προτεραιότητές μου αλλά έμεινε άγραφο το χαρτί καθώς ποιος έχασε τη μιλιά του να την βρω εγώ; με τρώει η πατούσα μου, έχω μίλια να κάνω να βρω τροπικά λουλούδια και φρούτα και κανα περίπτερο για τσιγάρα κι άλλες μπύρες, κι άλλες κι άλλες μέχρι να γίνω καπνός κι αφρός ταυτόχρονα. μα και ξεμά αυτοκαταστροφικότης jusqu' au bout, μέχρι τα μπούνια που λέγαμε χαριτολογώντας αι κορασίδαι, χεμφ.
αυτά και τέλος κι αρχή της νέας μέρας, γέννησε πάλι το παλιοθήλυκο, αχ ξετσίπωτη λέμε!!! και είναι τώρα μες στη φροντίδα και την αφοσίωση κι εγώ βεβαίως την επαινώ και τη μοσχοταΐζω μη μου κακοπάθει, εφτά στο θεό σας έβγαλε και με τα χίλια ζόρια, τι μασάζ, τι χαϊδολογήματα, τι το κλιματιστικό στο φουλ κι αυτή βαρογκόμαγε και δεν έβγαιναν τα μικρά νιάου, πα πα πα!
τοσοδούλια και μικρά με ροζ κοιλίτσες και κάτι πατουσάκια τρε μινιον, έχει κι ένα ολογκρί, όσοι πιστοί προσέλθετε κι όποιος προλάβει, έχει κ ένα ολόμαυρο - για να χαίρεται ο "κατά βάθος άσπρος" (που είναι ένας ολόμαυρος γατούλης έξι πια μηνών, που έχει μόνο ένα νυχάκι ολόλευκο κι έτσι προήλθε τ όνομά του, που δε θα έχει ανταγωνισμό).

ξεύερετε που σας αγαπώ και σας νοιάζομαι, μη το κάνουμε και θέμα φτου μανά,
να είστε καλά, κι αν αυτό συμβαίνει, τσιμουδία!
-εξ ου κι ο τίτλος.

φιλιά
χαδάκια
ματιές
ό,τι σας αρέσει.

αλλιώς, όπως λέει κι ένας καλός κύριος
αν δε κλάψει το νινί δεν έχει φαγί.

[προαισθάνομαι ότι κάποιο ανένταχτο αστέρι τελικά θα βρει τον τρόπο να τρυπώσει στο λαγούμι μου.
...]

δεισιδαιμονίες.

Νοέμβρης, Νοέμβρης, Νοέμβρης.
Σαν τις στάλες της βροχής.
Χίλιοι Νοέμβρηδες πέφτουν πάνω στο κεφάλι μας και μας ποτίζουν Νοεμβριάτικη διάθεση.
Νοέμβρης υγρός θαμπός μα και διάφανος.
Εναλλάξ.
Στριφογυρνάει σαν τον κολασμένο στον προθάλαμο του χειμώνα και μια λέει να φύγει κατά το καλοκαίρι  με τις ενίοτε παράταιρες ζέστες του, μια αδημονεί να βάλει το χοντρό παλτό του και να σεργιανίσει με την ησυχία του στην πόλη το βράδυ.
Νοέμβρης γλυκός και φρέσκο κρασί.
Στο φαγί μπαχάρι.
Αργά, επιπόλαιες εξορμήσεις με άρωμα Κούβας.
Καπνός και οινόπνευμα.


Πέρασε από Τρίτη και 13.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα.Ακόμη, όμως, δεν είναι αργά να συμφιλιωθούμε με τους φόβους μας και να τους δώσουμε μια ζεστή γωνίτσα ν απαγκιάσουν. Κι άμα ζεσταθούν και ξεθαρρέψουν ίσως και να μας μάθουν κάτι. Ίσως βέβαια και τίποτε. Ίσως να μη μας δώσουν τίποτε άλλο παρά την παρουσία τους, που ιδωμένη από άλλη οπτική μπορεί να γίνει συντροφιά από τώρα και μέχρι όσο...

ψι ψι ψι μαύρο γατί...

και 13 βράδυ.

άδεια η κούπα κι αυτής της μέρας.

μια Τρίτη και 13 ακόμη στη ζωή μου.

από γκαντεμιά και μόνο σήμερα είχα την πεποίθηση ότι θα μου συμβεί κάτι συναρπαστικό.

και να! μια ωραία μουσική.

και σε λίγο μεσάνυχτα.

βραδινές εκπλήξεις

ύποπτα νιαουρητά ετάραξαν τη σιωπή μου.
ύποπτα κι άγνωστα συνάμα.
εδώ στις σοφίτες με επίσης ύποπτο ροκ εν ρολ κι άλλα τεχνάσματα βινυλίου, καρώ κουβέρτα, μαλλιαρές παντούφλες και ριγέ μπυτζάμες  μέσα σε πλήθος βιβλίων και άλλων χαρτικών, όλα απαραίτητα, τίποτα δεν πετιέται, να το πάλι το νιαούρισμα νιαρ νιαρ συνοδευμένο και μ' ένα γρατσούνισμα στο τζάμι.
κοιτάω τη sewsome εξεταστικά. μα κείνη φουρφουρίζει ή γουργουρίζει κάτι τέτοιο τέλος πάντων -φταίει  το ημίφως ή το πληκτρολόγιο; - τέτοιου ύφους. χαλαρά.
πάω να βάλω στο πιατάκι λίγο γάλα για το οικιακό φίδι και λίγο τυρί για τον ποντικό.
νίαου! νιάου! νιαούουου!!
απελπισία.
ακούω φωνές.
το ημερολόγιο λέει 13 αλλά δεν διάβασα τη συνταγή μαγειρικής ούτε τη χτεσινή.
το ρολόι λέει πάντα έξι παρά τέταρτο. όλες τις ώρες της ημέρας' έχει άποψη και θέση βλέπετε.
ο άη - γιώργης πήγε στον κήπο. έναν κήπο με τραντάφυλλα. μας ήρθε ζάλη απ' τ' άρωμα.
νιάου. νιαού.
αν αφήσω το φεγγίτη ανοιχτό θα 'μαστε αύριο σαν πολύπαθες κορασίδες ταλαιπωρημένες από αισθηματικά βιβλία σε κάποιον απομονωμένο πύργο στην Κορνουάλη. θα ρουφάμε τη μύτη μας και θα έχουμε ένα ρίγος. ρίγος ακατανόμαστο μα ιάσιμο ίσως. ίσως.
σιωπή και πάλι.
μέσα στη σιωπή κάνω ιερογλυφικά σχεδιάκια στο χαρτί. που μελλοντικά θα μεταφράζονται σε πολλές γλώσσες αν κάποιος μπει στον κόπο μετά θάνατον να ψάξει στο μπαούλο μου. ευελπιστώ.
κάνω και σκέψεις. τί ειν η ζωή; πού πάμε; πάμε ή ερχόμαστε;
κάνω και μια έτσι την κουρτίνα και ρίχνω μια ματιά έξω να βεβαιωθώ ότι είμαι όπως πάντα στην ίδια μεριά του κόσμου. καλός είναι ένας έλεγχος πότε πότε! μια σκιά ξεγλιστράει και φρστ φεύγει.
νιάου!
από άλλη μεριά τώρα.
( όταν συλλαμβάνεις τον εαυτό σου μ' αναρωτιέται αν υπάρχουν ιπτάμενες γάτες αυτό είναι καλό ή κακό;)
αυτή η μεριά αν δεν μ΄απατά η ακοή μου είναι προς την πλευρά της κουζίνας.
τεμπελιά.
-Sewsome, λέω γλυκά γλυκά. Έχουμε κλείσει το παράθυρο της κουζίνας;
-Εγώ, μου λέει, πήγα στο μάρκετ σήμερα. Φτάνει!
Λόγω του αγιωργίτικου και της επακόλουθης εαρινής κοπώσεως δεν το κουνάω κι εγώ ρούπι.
κι ότι θέλει ας κατεβάσει.
νίαου νιάου νιαούουουου!
αυτό, πάλι, ακούγεται έντονα. εντονότατα. λες κι είναι μες στο σπίτι.
θα είναι ο αέρας σκέφτομαι. αλλά δε φυσάει.
σπάσιμο πιάτου.
σπάσιμο πιάτου;
λέω να κάνω κάτι δραστήριο. να μπω στο ίντερνετ και να ρωτήσω όποιον ξέρει να μου απαντήσει τί ακριβώς κάνουμε όταν ένα πιάτο πέφτει και σπάει απολύτως από μόνο του στην κουζίνα -υποθέτω.
αλλά άμα είναι να σηκωθώ για να πάω στον υπολογιστή κάνω ένα βήμα παραπάνω και πάω και μέχρι την κουζίνα. όπερ και εγένετο.
Φρίκη! Πανικκός! Πανκοκός! Πανκικός! Πανικός!!! σε τσάκωσα άτιμη λέξη όχι που θα μου ξέφευγες...
-Sewsome χρυσή μου πάει το μπρι! Πάει το αγαπημένο μας τυράκι! -το λιμόζ δεν πιάνεται, είναι άνευ αξίας.
-Στα 'πα, ακούγεται μια φωνή απ' το βάθος. τον κακομαθαίνεις τον πόντικα.
άλλη αγωνία. κι αν το μπρι ήταν το ορ ντ' εβρ κι ο ποντικούλης μας το κυρίως πιάτο;
άδειο από τυράκι το μπωλάκι. αυτό τώρα είναι καλό ή κακό;
αυτή τη συγκεκριμένη χωρορονική στιγμή έχω την εντύπωση πως δύο μάτια κίτρινα με κοιτάζουν με άπληστη ικανοποίηση. προσοχή στο χωρο - ρον - νικη στιγμή. δώστε προσοχή και βάση.
ράκος σωστό παίρνω το ρακί απ' το ψυγείο να πατάξω τα φαρμάκια.
ιδέα!
βάζω και λίγο στο κουπάκι.
όσο να πεις κύμινο νάτος ο πόντικας!
ανακούφιση.
όλα μέλι γάλα το λοιπόν.
σηκώνομαι και πάω πάλι στο γνωστό μέρος. κάνω μια τούμπα το δίσκο στο πικάπ, τσιμπάω ένα βιβλιαράκι να το ματαδιαβάσω...
νιαρ!!
τί να δουν τα μάτια μου!
ένας μαύρος γάτος στρογγυλοκαθισμένος να ρον -ναι- ρονίζει στην αγκαλιά της sewsome.
-τί είναι αυτό; ψελλίζω.
-α, δεν ξέρω.από κάπου θα 'ρθε. δεν είναι γλυκούλης;
σιωπή κι άλλη σιωπή.
και χουχουρητά.
-θα πάρεις αυτό το θορυβώδες πλάσμα και στο κρεβάτι σου; ρωτάω.
-α βέβαια! θα νιώθει ανασφάλεια το καημενούλι...
Βράδυ Τρίτης και 13.
Κι ένας Θεός ξέρει τί μας ξημερώνει...
λογικά Τετάρτη και 14. αλλά μη το δένετε και κόμπο...

άσπρη γάτα μαύρη γάτα
βρε τί τραβάμε κι εμείς τ΄αδέσποτα.
στην υγειά σας!
στην υγειά του  George s , Τραγουδάμε κι Αγαπάμε Τώρα και για Πάντα.

Τρίτη και 13

Καλημέρα!
Ακόμη μια ωραία Σεπτεμβριάτικη μέρα ξεκινά.
Ανησυχεί κανείς;
Μπα όχι;
Κανένα πρόβλημα!
Τώρα τα παιδάκια κοιμούνται. Σε λίγο θα πηγαίνουν στο σχολείο. Ξένοιαστα, όπως και τις καλοκαιρινές μέρες. Μ΄ ανάλαφρες τσάντες και καλή διάθεση.
Αναβαθμίζεται η παιδεία. Αμ πώς! Τι τα θέλουμε τα βιβλία! Ας βγουν καθηγητάδες και μαθητές στα άλση να κάνουν μαθήματα στην εξοχή! Ο καιρός το επιτρέπει!
Μιλούσα χτες μ΄ ένα φίλο και του έλεγα αφού βιβλία δεν υπάρχουν ας χρησιμοποιήσουν τον πίνακα και το τετράδιο. Και μου απάντησε πρόσχαρα. Μα γιατί η υπαγόρευση τι κακό έχει;
Αυτό τώρα πώς ακούγεται; καλό ή κακό;
Ή θα είναι μια ευκαιρία ν΄ανακαλύψουν την περί της γλώσσας γνώση, νιώθεις ντιπ παιδί μου κάτι απ΄αυτά π΄ακούς; 
Άμα ακούω κάτι χαζά περί παντελούς έλλειψης οργάνωσης, λέω μέσα μου, μα κανείς δεν έχει όραμα; πια;
Δεν βλέπει στις μικρές αναποδιές μεγάλες ευκαιρίες;
Τς τς τς!
Στην εξοχή λοιπόν να κάνουν όλοι μαζί θεραπευτική ιππασία, διαλογισμό, γιόγκα, τραγούδι, χορό, συζήτηση κι ότι άλλο κάθε εμπνευσμένος δάσκαλος διαλέξει.
Σε περίπτωση που ανταμώσετε μαύρη γάτα σήμερα μην ταράζεστε! Αφού δεν είναι πάνθηρας ή πούμα ή κάτι τέτοιο εξωτικό, όλα καλά!!

span class="Apple-style-span" style="font-family: "arial" , "helvetica" , sans-serif;">

για το τραγουδάκι να πω ευχαριστώ που μου το θύμισε η avenida con poemas με την ωραία της ανάρτηση λίγες μέρες πριν, σε άλλη βερσιόν.