ενός λεπτού σιγή

κι ενός δευτερολέπτου αποσιώπηση.
μούμπλε μούμπλε μούμπλε.
έτσι κάνει η μαρμάγκα σαν μας τρώει
σκέψου ωρέ μυ-αλέ!
δεν βράζει ο μυελός των οστών σου, δεν βογκά η σάρξ σου, τίποτε π ανάθεμά σε;
μα τίποτε πια;

δίνω την ευτυχία ν' ανάψω κερί στην Παναγιά
κι αντιδώρι παίρνω
τι παίρνω μη τα λέμε
μη τα μολογάμε
το τί παίρνω.γμσέ τα.
αν παίρνω τίποτις.
έτσι, για το καλό, για να καίω ως λυχνία, ως φάρος εις το σκότος
εν τω μέσω του κενού.
Au-dessus de l'abysse .

έλα ντε μου που παίρνω όμως π ανάθεμά με!'
παίρνω, ξεύρω τες ανάσες σας
και τες βαρεγκόμιες σας ούλες τες ξεύρω
κι έρχομαι και σας αφουγκράζομαι' κει που δεν το συνερίζεστε.
άμα σας ξεύρω κι από την καλήν κι από την ανάποδην.
όχι παίζουμε.

είναι και 15αύγουστος
ποιος να μείνει πια σ αυτήν την άμοιρη πόλη;
μόνο αυτές οι αστικές πανωλεθρίες
που τις βλέπουμε και μας γυρνάν τ άντερα
αλλά είναι και χαριτωμένες
-χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα χ!

α μνημόνιο

και που 'σαι;

 εκείνο το ΔΤ αν του βάλουμε κι ένα Ν --νέα- στη μέση'θα γίνει ΔΝΤ

να μη ξεχνιόμαστε.

vino vita est

άσπρο πάτο!

ξέρω και να σκάβω.....

σιγή ασυρμάτου -κείμενο στη νοηματική.

ετοιμάζω κάτι μακροσκελές και αρκούντως αρτιστίκ. ναι, ξέερω ψοφάτε για κάτι τέτοια.

σήμερα πέφτουν αστέρια, έτσι λοιπόν μπήκα σ ένα βαθύ λαγούμι με πολλές μπύρες που υπόσχονται κέρδη ζηλευτά, με την απέλπιδα ελπίδα να πιω και να κερδίσω, αν όχι χρήμα, μια  στιγμιαία παρεκτροπή απ το κανονικό.
τι σου είναι και το καλοκαίρι! είμαστε που είμαστε ναυαγοί σ αυτή τη ζήση - μας ξεβράζει μια μήτρα και μετά τρέχουμε και δε φτάνουμε και να! οι φυλές κανιβάλων και να! η αχανής θάλασσα και πρόσβαση καμιά πουθενά, και ό,τι άλλο ωραίο και θεάρεστο - εμ βέβαια κύριε θεέ' συ εκεί ψηλά μας κοιτάς και διασκεδάζεις! σας έρθει.
είπα Αύγουστος είναι, αυτοκράτωρ και δε συμμαζεύεται, να κάνω μια "αυτοκρατορική" λίστα με τις προτεραιότητές μου αλλά έμεινε άγραφο το χαρτί καθώς ποιος έχασε τη μιλιά του να την βρω εγώ; με τρώει η πατούσα μου, έχω μίλια να κάνω να βρω τροπικά λουλούδια και φρούτα και κανα περίπτερο για τσιγάρα κι άλλες μπύρες, κι άλλες κι άλλες μέχρι να γίνω καπνός κι αφρός ταυτόχρονα. μα και ξεμά αυτοκαταστροφικότης jusqu' au bout, μέχρι τα μπούνια που λέγαμε χαριτολογώντας αι κορασίδαι, χεμφ.
αυτά και τέλος κι αρχή της νέας μέρας, γέννησε πάλι το παλιοθήλυκο, αχ ξετσίπωτη λέμε!!! και είναι τώρα μες στη φροντίδα και την αφοσίωση κι εγώ βεβαίως την επαινώ και τη μοσχοταΐζω μη μου κακοπάθει, εφτά στο θεό σας έβγαλε και με τα χίλια ζόρια, τι μασάζ, τι χαϊδολογήματα, τι το κλιματιστικό στο φουλ κι αυτή βαρογκόμαγε και δεν έβγαιναν τα μικρά νιάου, πα πα πα!
τοσοδούλια και μικρά με ροζ κοιλίτσες και κάτι πατουσάκια τρε μινιον, έχει κι ένα ολογκρί, όσοι πιστοί προσέλθετε κι όποιος προλάβει, έχει κ ένα ολόμαυρο - για να χαίρεται ο "κατά βάθος άσπρος" (που είναι ένας ολόμαυρος γατούλης έξι πια μηνών, που έχει μόνο ένα νυχάκι ολόλευκο κι έτσι προήλθε τ όνομά του, που δε θα έχει ανταγωνισμό).

ξεύερετε που σας αγαπώ και σας νοιάζομαι, μη το κάνουμε και θέμα φτου μανά,
να είστε καλά, κι αν αυτό συμβαίνει, τσιμουδία!
-εξ ου κι ο τίτλος.

φιλιά
χαδάκια
ματιές
ό,τι σας αρέσει.

αλλιώς, όπως λέει κι ένας καλός κύριος
αν δε κλάψει το νινί δεν έχει φαγί.

[προαισθάνομαι ότι κάποιο ανένταχτο αστέρι τελικά θα βρει τον τρόπο να τρυπώσει στο λαγούμι μου.
...]

tempest

θυελλώδεις άνεμοι και ξάνεμο πουθενά.
μα πότε θα βγει φωνή απ το λαρύγγι μου και θα πάψει η σιγαλιά;
μες στο νου μου αχταρμάς.
πλίνθοι τε και κέραμοι ατάκτως ερριμμένοι.


είναι η πεμπτουσία της απουσίας που χτυπά τις πόρτες του μυαλού μου;
ή ένας απλός καλοκαιρινός ανεμοστρόβιλος;
χου νόουζ;

πέρασε κι η γιορτή του "τι ν αυτό, κουπί;'
Ηλί Ηλί λαμά κλπ κλπ
και Ηλιαχτίδες
Ρα ρε!
ρΑ Α Ρα.
άρα.

μετά τη γιορτή του αΡα πάμε πάλι στα θυελλώδη μονοπάτια
έσπειρε, μαθές, η άνοιξη ανέμους
θερίζει το καλοκαίρι
φιλόπονο τα γεννήματα.

όπως στρώσεις θα ξαγρυπνάς,
κι εκεί που τα βλέφαρα βαρειά σα βρόχινα λουλούδια πάνε να γείρουν
ωπ!
ο ύπνος σε διακοπές.
χορεύει πάνω στα τραπέζια και φλυαρεί ακατασχέτως.
αφηγείται ονείρατα
αναπαμό δεν έχει.
είναι κι η μούσα εκεί κοντά.
πολύτροπος.
πολυτάλαντη μα α
ακαμάτα
ανενδοίαστη
ασύστολη
επαρμένη
δράκαινα και δόντια κοφτερά
νύχια γαμψά
φλόγινα μαλλιά.
καταστροφή,

καλά, λέω με το νου μου
εσύ πήρες το καπελάκι σου κι έφυγες
αγαπητέ.
εμείς να δούμε πότε θ αποδημήσουμε.
αλλά όχι.
εδώ, εν των μέσω θυελλωδών ανέμων βουρλιζόμαστε
και φάρος επιβίωσης με χαλασμένο λαμπιόνι.

La réalité frappe à notre porte
Mare Nostrum παιδιά!!!!

 δε μου επιτρέπω
καλό αυτό! το έχετε πει ποτέ στον εαυτό σας;
δε μου επιτρέπω
να συνεχίσω
κλείνω την ομπρέλα
να δω αυτό το μια μπάλα παγωτό φεγγάρι
μια μπάλα να κυλήσει στον οισοφάγο
να πάνε κάτω τα φαρμάκια
και ν ανέβουνε τα κύματα βουνά.

μια μικρή νοητική στέρηση
συναισθηματική έξαρση
το τερπνόν μετά του αφελούς.

μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα πρόβατο...
αρνάκι το αρνάκι' κι ένας λύκος με ανασφάλειες και φλογεροαμαθής
την κάτσαμε αγάπες μου τη βάρκα.
μη κοιτάτε κατά κει που σας δείχνουν
πάρτε σωσίβια
και μια χαντζάρα επίσης.
ματσέτα.

κόκκινοπ στη δύση λένε οι κινέζοι.
κάτσε να έρθει το φθινόπωρο και τα λέμε.
για την ώρα.
τραμουντάνα κι άγιος ο Θεός.

εγώ πιστεύω στο θεούλη.
θα σταματήσω να πιστεύω μόνο όταν αποδειχτεί επιστημονικώζ και βρεθεί και ανάλογο εμβόλιο.
χα.

πάντα το ένα είναι αίνιγμα.
ένα.
παγειωμένα στάτους.
απογειωμένο καλοκαιράκι.
υπό νεφελοσκέπαστων ουρανών.

έχει θυμό.

ψάχνουμε τη λέξη θυμός
θυμικό
αναθυμούμαι
θυμάρι
θυμίαμα
αααααα

φτάνει πια.

μα καλά

έρωτας ντιπ;

μα καλά 

έρωτας όλα.

όλα.

ντιπ για ντιπ.

όλα παρανάλωμα στο φώς της εκδικητικής σου υπόστασης.

στο γεγονός και μόνο ότι υπάρχεις.

γαμώτο.

και με το θυμό

κι άθυμη ακόμη με καταδυναστεύεις.

αλλά

σ ένα άλλο όνειρό

κοιτάς τα μάτια μου και κλαις.

γεια

χωρίς αντίο.

κροκοδειλάκι αγάπη μου.

κι άλλη καταγίδα

μ έχει πνίξει η ρουτίνα και δε βλέπω του κεραυνούς που έρχονται στη ζωή μου.

ύπουλοι, ύπουλοι, μετά την καταιγίδα

ωραίο ποίημα.

ακόμη να κλάψω.

καταιγίδα

ξεκίνησε μ ένα φύσημα
ένα αεράκι.
α τι καλά!
ας ανοίξω τα παράθυρα να φύγει η στατικότητα.
λίγα συννεφάκια
σαν αμμουδιά.
μια αμμουδιά που πλησίασε, πλησίασε κι άλλο
σκέπασε τον ουρανό.

μετά χαμός.

χαμός.

χαμός.

κι άντε να μαζέψεις το κοπάδι με τις γάτες!

βρέχει ακόμη

πιο ήπια μα επίμονα.

χοροπηδητά στην κουζίνα.

είναι το νυκτόβιο του χαρακτήρα και

το νεαρό της ηλικίας.

χμμμ...

εντάξει.

Juillet

πεμπτουσιωνόμαστε
εξαϋλώνομαστε
αυτό το καλοκαίρι;

 Old love, new love
Every love but true love

αυτό καλοκαίρι που άρχισε να δείχνει τον αληθινό του χαρακτήρα.

κι εμείς;

στην τρούπα;

στη χαβούζα;

στο πηγάδι;

στες παραλίες με ολόσωμα ή και μπικίνι ή και τίποτε -ωχ μωρέ!

ο αγνός κι αθώος - μα τελείως παραλής εαυτός μου εξίσταται με τα καθημερινά

αν πάει -αν τολμήσει να πάει και διακοπές, ωχ ωχ ωχ

εκεί θα πέσει μεγάλο γέλιο.

θα κλάψει και η αρκούδα κι ο αρκουδιάρης.

γυρνάει και γυρνάει ο αμενυστήριος

αρμενηστήριος

ανεμιστήριος.

σταματημό δεν έχει.

μου έχει κάνει το κεφάλι καζάνι.

θέλω ένα τίποτα.

ένα πάπαλα.

μόνο μια στιγμή' αναδιοργάνωσης.

καλά τώρα αυτή η λέξη γιατί μου κάνει κάτι σε Αρμαγεδδών δεν ξέρω. 

θέλω να σας πω ότι είμαστε καλά

και να σκάσουν οι οχτροί μας κι όλοι τους οι φίλοι

και πως

με τις ζέστες μη σκιάζεστε

θυμώστε εκραγείτε

αλλά προπάντων βραχείτε

σε παραλίες, ντουζιέρες, μπουγέλα ή ό,τι!

βραχυκύκλωμα

βλέπω το σπίτι με το δέντρο απέξω

πάω με το γάτο μου εκεί

αυτός, συνετός και μετρημένος,  με κοιτάζει και βγάζει ένα μουρμουρητό.

πάμε να μείνουμε σ αυτόν τον ξένο τόπο.

τα ντουβάρια μυρίζουν αλλιώτικα.

δεν υπάρχει στάλα ανάμνηση από τσίλι ή φρέσκο λάιμ για τ ατέλειωτα τζιν τόνικς.

δεν υπάρχει ούτε μια χτεσινή εφημερίδα εδώ.

ούτε ένα λερωμένο ρούχο στο καλάθι.

ούτε μια γνωστή κι αντιπαθητική φυσιογνωμία στον περίγυρο.

πω πω βάσανο.

το φεγγάρι αχνοφαίνεται.

είναι καλοκαίρι.

η νύχτα μοιάζει του μάνγκο.

θέλει τη σωστή ώρα και το σωστό χρόνο.

εγώ πάλι θέλω μόνο να ξαποστάσω.

θ αφήσω τα βιβλία στα κουτιά τους.

και θα φοράω ένα σορτσάκι κι ένα μπλουζί, το ίδιο μέχρι να μου ρθει.

 οι νεκροί με τους νεκρούς

κι οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.

ζωή στο καλοκαίρι/ αθανασίας μετάληψη, αμήν.