Α τσα!

και στο φιλί οι λέξεις φτωχές κι οι τσέπες γιομάτες βότσαλα
βότσαλα ανθρωπόμορφα, εικόνων απαυγάσματα, εικόνων που μέσα στ' αλισβερίσι του χρόνου στέκουν, στήλες άλατος, κίονες, ασκαρδαμυκτί ενοράσεις ενός μέλλοντος κι ενός παρελθόντος.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΝΤΥΘΩ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ
Π' αργεί.
Αργία μήτηρ πάσης οξυμωρίας
μπλα μπλα μπλα
άλλοι παν στα καντοσούβλια
κι άλλοι παν στα πεπραγμένα, στο σεργιάνι, Γιάννη μ το μαντήλι σου κι ας είναι λιρωμένου.
Στων καραβοίσκιωτων τα μουχαμέτια η ζήσης, της ζήσης και το πάει λέγοντας κινάν για περιφέτειες μοναδικές κι απρόσμενες.
- Γω θα σώσω τον κόσμο; ρωτά η ρότα η ξεστράτιστη.
- Συ θα φέρεις τα πάνω κάτω, λεν τ' αρμυρίκια, παιδιά της αρμύρας και της γης.
- Τώρα μάλιστα!!
Άμα πας στην παράδεισο κι είναι κλειστή λόγω διακοπών της ΔΕΗ τότε μπορείς ν' ανάψεις ένα καντήλι, ένα κερί.
Και ν' απομείνεις μόνος και παντέρημος στα περί ου ανομήματα συνενεργός,
Άμα θέλεις να 'σαι αυτουργός, τότε βράστα.
Το αυτού και το έργο δεν συνεργάζονται.


'Έπιασα τον εαυτό μου σε μια σκοτοδίνη, να περιδιαβαίνει τα μαγικά βουνά με την δασίλα διάχυτη.
το νερό το φέρνουν οι νεράιδες,
και κει, στον επικήδειό μου, να μια αυγή, ζοφερή ή καρπερή;
θα δείξει.
Σας αγαπώ και δεν το ψάχνω.
Σας αγαπώ που είστε ο εαυτός σας σαν κύματα φωτός και με παρασέρνετε'
αγαπώ οτιδήποτε κι αν έρχεται αυθυπόστακτο σαν ένα κομμάτι γαλαξία ξεχασμένου.
Αγαπώ την αγάπη, την υποταγή ποτέ.
Ποτέ μη λες ποτέ.
Ποτέ των ποτών, χιπς.
Είμαι απόλαυση
Είσαι απόλαυση.
Η απόλαυσή μου.
Βουνά σε σύγκρουση.
Πεύκα που πεθαίνουν στο κύμα.
Αλλοτρίωση και καθωσπρεπισμός.
Ξημερώνει θυμός;
Αυγινές διαστάσεις επίδοξων, οξύμωρων συνομιλιών.
Α μπρα κατά μπρα μπλουζ.
Επειδή έχω λίγο ακόμη....

το τραγούδι από αυτήν την playlist

to pay or not to pay?

Ωχού πια!!

Θ ακολουθήσω τις οδηγίες και θα πάω παραθαλασσίως να γράψω τον πόνο μου στην άμμο και να διαπιστώσω πως είναι ένα τίποτα, ένα ψέμα, καθώς το θαλασσινό χάδι θα τον αφανίζει, 

θα τον εξαφανίζει.

Να γράφω και το σ' αγαπώ, να γίνει μαγικό.

άρωμα ρώμης.

Πάω στο σαμοβάρι κι εξακοντίζω ένα δοξάρι.


Κέντρο!!


Κέντρο, καρακέντρο, όπου και ζω.
ζω μετά από σένα ζω
Και ζω και ξαναζώ.


Συντεταγμένες


Ιστορικές στιγμές.


Παίρνω το βάρος πάνω μου.


Μπαρούφες.


Μασάω αργά και με περίσκεψη
ντολμάδες φθινοπωρινούς.


Κουρκουμπίνια μετά'


στης ζωής τα καλντερίμια 
  έρημη φωνή
  α! και θάνατος
  επ' αυτοφώρω.


Λες Ζεις;
Λέω Ζάω;


Ζεν ολούθε' χαρά και χάρη.
Και χάρος, ο Χαρούλης, το πιδί.
Πιδί μι πιστουποιητικού.


Α! Φωνές στον υπόγειο,
φωνές και στα ψηλά.


πέφτουμε δίχως αλεξ-ίπτωτο.
γκαπ
γκουπ


και το τραίνο φεύγει.
τσαφ τσουφ.
Goodbye eternity
bye bye love


Ψόφσα.
Τετελεσμένο.
Εγονός, γεγονός.


Τζα στο φευγιό
φωτιά και πυρ
-γ+θ= α πα πα.


Να βρω τη γωνία της αγωνίας και να πω
έχε γεια.

i do love u too damn hard
i hate my self
as i hate to say me, in the way of I.

μουσική από την εκπομπή

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΑΙ ΠΗΝΕΛΟΠΗ. ΤΟ ΜΥΘΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ.

Η πίστη του ενός για τον άλλο ενάντια στις αντιξοότητες.

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ ΤΡΩΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. ΟΜΩΣ, ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΚΑΙ ΑΦΟΣΙΩΣΗΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΓΑΜΟ, ΠΑΡ' ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ.

 Ο Οδυσσέας και η Πηνελόπη, οι βασιλείς της Ιθάκης, ήταν γεμάτοι χαρά για τη γέννηση του μοναχογιού τους, του Τηλέμαχου. Όταν ο οδυσσέας κλήθηκε να πολεμήσει στον τρωικό πόλεμο, δίστασε σα εγκαταλείψει τη λατρευτή νεαρή του σύζυγο και το μωρό για έναν πόλεμα που προέβλεπε ότι θα διαρκούσε πολύ και θα ήταν επίπονος. Γι αυτό προσποιήθηκε ότι τρελλάθηκε. Έτσι, όταν οι πολέμαρχοι Αγαμέμνωνας και Παλαμήδης έφτασαν στο ξερό νησί προκειμένου να ζητήσοτν απ' τον Οδυσσέα να τους ακολουθήσει, τον βρήκαν απασχολημένο να σπέρνει αλάτι σε χωράφια τα οποία όργωνε χρησιμοποιώντας αλέτρι που το έσερναν ένας γάιδαρος και ένα βόδι. Ο πανούργος Οδυσσέας πίστευε ότι κάτι τέτοιο θα τους έπειθε πως ήταν πολύ τρελός για να πολεμήσει. Όμως ο Παλαμήδης ήταν εξίσου πανούργος και, αρπάζοντας το μωρό, τον Τηλέμαχο, το έβαλε στο δρόμο του αλετριού. Η γρήγορη αντίδραση του Οδυσσέα για να σώσει το γιο του απέδειξε ότι τελικά δεν ήταν τόσο τρελός κι έτσι με το ζόρι ακολούθησε το στόλο που σάλπαρε για την Τροια.
 ο αιματηρός Τρωικός  πόλεμος διήρκεσε δέκα ολόκληρα χρόνια. Όταν επιτέλους ο Οδυσσέας μπορούσε να επιστρέψει στην πατρίδα του, τον περίμεναν πολλά εμπόδια στο ταξίδι της επιστροφής. Από απροσεξία πρόσβαλε τον Ποσειδώνα κι ο θεός των ωκεανών έστειλε πολλές καταιγίδες προκειμένου να καταστρέψει το πλοίο του οδυσσέα. Πέρασε πολλές δοκιμασίες κι αντιμετώπισε πειρασμούς, ενώ για κάποιο διάστημα ξελογιάστηκε απ' τα θέλγητρα της μάγισσας Κίρκης καθώς κι από την όμορφη νύμφη Καλυψώ και από την πριγκίπισσα Ναυσικά. Όμως,  πάντοτε πρώτη σκέψη στο μυαλό του ήταν η γυναίκα και το παιδί του. Και παρ' όλο που χρειάστηκε άλλα δέκα χρόνια, τελικά κατάφερε να επιστρέψει στο σπίτι του.
 Στο μεταξύ, η Πηνελόπη περίμενε ελπίζοντας ότι ο αγαπημένος της σύζυγος θα έβρισκε το δρόμο του πίσω στην ίδια και στο γιο τους τον Τηλέμαχο. Ενώ εκείνος απουσίαζε, στην ιθάκη είχαν μαζευτεί πολλοί μνηστήρες που προσπαθούσαν να την πείσουν να πάψει να ελπίζει στον Οδυσσέα και να παντρευτεί κάποιον απ' αυτούς. Όλοι εποφθαλμιούσαν το νησιώτικο βασίλειο. και η Πηνελόπη εξακολουθούσε να είναι πολύ όμορφη. Υποχρεώθηκε να βρει ένα τρόπο να αποκρούσει τους μνηστήρες ( κάποιοι έλεγαν ότι ο αριθμός τους έφτανε μέχρι και τους εκατόν δώδεκα) κι έτσι υποσχέθηκε ότι θα διάλεγε έναν απ' αυτούς, αφού πρώτα τελείωνε να υφαίνει ένα σάβανο για τον πεθερό της. Ωστόσο, παρ' όλο που δούλευε πολύ και σκληρά κατα τη διάρκεια της ημέρας, μυστικά ξήλωνε τη δουλειά της κάθε βράδυ, με αποτέλεσμα να μην τελειώνει ποτέ το ρούχο. Παρ' όλο που ήταν πολύ δύσκολο να εξακολουθεί να πιστεύει ότι ο Οδυσσέας θα επέστρεφε σώος ύστερα από είκοσι χρόνια, η Πηνελόπη κατάφερε να διατηρήσει την πίστη και την αφοσίωσή της και ανταμείφθηκε με την τελική επιστροφή του και την ευχάριστη επανένωσή τους.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ:
 Ο μύθος του Οδυσσέα και της Πηνελόπης δέιχνει μια σχέση η οποία ανέχει στο χρόνο, στους πειρασμούς και στο μακροχρόνιο χωρισμό. Όμως, αυτό συμβαίνει μόνο επειδή και οι δύο εξακολουθούν να πιστεύουν ο ένας στον άλλον, αρνούμενοι να απαρνηθούν τα ιδεώδη στα οποία πιστεύουν και οπι δύο. και οι δύο δοκιμάζονται σκληρά, και οι δύο σε κάποιες περιπτώσεις, κάνουν λάθη. Σε κάποιες εκδοχές του μύθου, τόσο ο Οδυσσέας όσο και η Πηνελόπη ενδίδουν σε άλλους ερωτες, γεγονός μάλλον κατανοητό δεδομένου του εικοσάχρονου χωρισμού. Ωστόσο, η αγάπη τους και η έννοια του ενός για τον άλλο και για το γιο τους τους δένουν μεταξύ τους με τρόπο απόλυτο και τους βοηθούν να αντέξουν τους πιο δύσκολους καιρούς. Στο σπαουδαίο έπος του Ομήρου, την Οδύσσεια, η σκέψη του Οδυσσέα πηγαίνει πίσω στην Πηνελόπη και στον Τηλέμαχο κάθε φορά που κινδυνεύει να παραμείνει με τις διάφορες γυναίκες που τον βάζουν σε πειρασμό στο δρόμο του. Πετυχαίνουν να τον αποπλανήσουν, αλλά στην πραγματικότητα δεν αγγίζουν την καρδιά του, αφού αυτή ήδη ανήκει αλλού.
 Η εικόνα της Πηνελόπης που υφαίνει έχει αγγίξει τη φαντασία των αναγνωστών για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια. Αυτό που υφαίνει τη μέρα και χαλάει τη νύχτα είναι ένα σάβανο. Τί σημασία να έχει αυτή η εικόνα της διατήρησης της αφοσίωσής της, ακόμα και όταν της προσφέρουν συντροφιά ικανή να απαλύνει τη μοναξιά της; Το σάβανο αντανακλά το μοτίβο του θανάτου - το θάνατο της αγάπης, την απομάκρυνση απ' το παρελθόν, το τέλος με τα δεσμά και τις συνδέσεις του παρελθόντος. Παρ' όλο που όταν οι άλλοι τη βλέπουν συνεχίζει τη δουλειά της, όταν έιναι μόνη χαλάει το έργο της, αρνούμενη να παραιτηθεί από την αγάπη, τη μνήμη και το παρελθόν που μοιράζεται με τον απόντα σύζυγό της.
 Η ύφανση αποτελεί μία αρχαιτυπική εικόνα της ίδιας της ζωής, ένα ύφασμα με πολλές διαφορετικές ίνες, εμεπειρίες, αισθήματα και γεγονότα. ο καθένας μας έχει μία μοναδική ιστορία, την οποία αρχίζουμε να υφαίνουμε με τη γέννηση και ολοκληρώνουμε με το θάνατό μας. η Πηνελόπη αρνείται να αποδεχτεί ότι έχει ολοκληρώσει το υφαντό της προηγούμενης ζωής της. Δεν κοιτά ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον της. Ζει εδώ και τώρα, πιστή στο ένστικτο και στα αισθήματά της, αρνούμενη να εγκαταλείψει την ελπίδα, ενώ ταυτόχρονα αρνείται εξίσου να ενδώσει σε άκαρπες φαντασιώσεις. Ουσιαστικά, ζει ολοκληρωτικά κι εντελώς για τη στιγμή, και η ιστορία με το σάβανο αποτελεί ένα μέσο προστασίας ενάντια στην επιμονή των μνηστήρων. Η ικανότητα να παίρνεις την κάθε στιγμή όπως έρχεται και να μένεις πιστός στην καρδιά σου, ανεξάρτητα από το τι επιμένουν οι άλλοι πως είναι η πραγματικότηα, ίσως αποτελεί το πραγματικό κλειδί για τη διάρκεια αυτού του μυθολογικού γάμου. Για τον Οδυσσέα, η σκέψη της γυναίκας και του γιου του τον ευθυγραμμίζει με τις πιο βαθειές αξίες και επιθυμίες του. Από την άλλη, η ικανότητα της Πηνελόπης να παραμείνει ακίνητη και γαλήνια την κάθε στιγμή, αρνούμενη να πει στον εαυτό της " η αγάπη τελείωσε ", είναι κάτι που για να το αποκτήσουμε εμείς πρέπει να δουλέψουμε σκληρά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η φύση της αγάπης αψηφά το χρόνο, την απόσταση και την απώλεια σε φυσικό επίπεδο και, μαζί με τη σπουδαία τέχνη και κάποιες στιγμές μυστικισκτικής ενόρασης, είναι ίσως το μόνο πράγμα απ' όσα βιώνουμε εμείς οι θνητοί το οποίο μπορεί να μας δώσει μια ιδέα για το αιώνιο. Αν το βρούμε, ακόμα και για ελάχιστες στιγμές, στο πλαίσιο μιας στενής σχέσης, ίσως έχουμε ανακαλύψει ένα από τα σημαντικά μυστικά της αθανασίας.
 Επίσσης, είναι ενδιαφέρον να σκεφτούμε ότι πιθανόν η απόσταση ανάμεσα σ' αυτές τις δύο μυθικές φιγούρες είναι εκείνη που κάνει δυνατή την αφοσίωση του ενός στον άλλο. Άραγε θα είχε επιβιώσει η αγάπη ανάμεσα στον Οδυσσέα και στην Πηνελόπη απ' την καθημερινή επίγεια ζωή στην Ιθάκη για είκοσι χρόνια, ή μήπως η ιδέα που είχε ο ένας για τον άλλο, τροφοδοτημένη από την απουσία και την επιθυμία, βοήθησε να κρατηθεί ο έρωτάς τους ζωτανός;


Στο Προφήτη, ο Χαλίλ Γκιμπράν ( 1883 - 1931) αναφέρει για το ζήτημα του γάμου :
" Να στέκεστε μαζί, κι ωστόσο όχι πολύ κοντά μαζί.
  Γιατί οι κολώνες του ναού στέκονται χώρια, και η βελανιδιά και το κυπαρίσσι δε φυτρώνουν το ένα στη σκιά του άλλου"

Νυχτερινά μερεμέτια

Περιμένω το Μεσσία κι ο Μεσσίας δεν έρχεται.


Φάγαν τα μυαλά τους ζωντανά κι ο φόρος αίματος σκληρός.


Αναβιώνοντας ένα χιπισμό που σε κάποιους φαίνεται καταδίκη, σε κάποιους άλλους ιδανικό.

Θέσεις εργασίας στη Μαλαισία.


Η Ασπασία πυροβόλησε τον Περικλή μέσα στον καθρέφτη' 
εκείνος πέθανε όμως στ' αλήθεια.


Πώς λέγεται ένας δούρειος ίππος μέσα σ' ένα δούρειο ίππο;
Κόρακας κοράκου μάτι βγάζει;


Δεν βρέχει.


Ουράνιες χασμωδίες.
Πήγαν οι αγγέλοι για το νυχτοκάματο και βρήκαν μάτια ανοιχτά.


Η Λέλα είχε μπακάλικο
  μετά market
  μετά super market
  μετά βγήκε στο πεζοδρόμιο για τσιγάρο.


Ο Λέλος έμαθε στα παιδιά ποδήλατο'
  μετά με τα λεφτά της αναπηρικής σύνταξης
  πήρε μιαν εφημερίδα και πήγε για μπύρες
  στο πλησιέστερο καφενείο.


Parapluies παροπλισμένες.


Η ευτυχία δημιουργεί φαγούρα στα φρύδια.


Η φαγούρα στην πλάτη είναι για τη μαγκούρα.


Ο πέλεκυς για τρυφερούς λαιμούς.


Η τρυφερότητα κι η ανορεξία βρέθηκαν σ' ένα πάρτυ.
-Άσε! είπε η τρυφερότητα.
-Θέλω! είπε η ανορεξία.


Πολύ δυνατή ησυχία.


Έχω χρέη.
Δεν έχω κάνει ακόμη όλες τις ανήθικες προτάσεις που μου αναλογούν.


16 αφηρημένες έννοιες σοβαρεύτηκαν.
Είναι ο αριθμός ανησυχητικός ή η αλλαγή ιδιοσυστασίας;


5 καλές προθέσεις με τους ανάλογους παρτενέρ "ευγενών σκέψεων" παρεκτράπηκαν.
5 παιδάκια ποικίλων χρωματικών αποχρώσεων παίζουν στην παιδική χαρά.


Πόσο πήγε η ζάχαρη;
Γλυκειά ζωή.


Μυστράς: εδώ έπεσε λίγο το ντουβάρι...


Οι ερωτογενείς ζώνες
κι η πυρασφάλεια.


Οι μη εγγεγραμμένοι των εκλογικών καταλόγων, 

Νίκη ολέ!


Αν ήθελα ειρμό, θα πήγαινα στα μητρώα. 


Υπάρχει εμβόλιο κατά της χμ..λ..κίας;


Στη Μολδοβλαχία το 450 υπήρχαν 50 υποζύγια.


Άμα θέλω να προσβάλλω κάποιον δεν τον λέω "βλάχο" ή " τσομπάνη"
 λέω "είστε πολύ ωραίος κύριε!'
αυτό είναι ειρωνεία'
 ένα ψέμα.
αλλά για να το πιάσεις, πρέπει να νιώθεις.


Νομίζω που τελευταία είμαι σε λάθος πλανήτη.


Είμαι στον πλανήτη των διαπιστώσεων.
Τρις - εκατομμύρια διαπιστώσεις.


Βαριέμαι!!!
Βαριέμαι εγώ που το μυαλό μου πάει όλο στο καλό,
που ναι προγραμματισμένο, ρομποτάκι, να αισιοδοξεί.


Ας καπνίσουμε τον ναργιλέ του πολέμου.


Κατατονία...


Κι η φύση εκδικείται.
Αμάσητα κομμάτια α-πολιτισμού βαραίνουν τα σαμάρια μας.


Η ομορφιά κόβει τις φλέβες της'
σ' ανύποπτο χρόνο περνά έξω
απ' την πραγματικότητά μας.


Χυδαίο;
Μοιραίο;


Νύχτα είναι, θα περάσει'
δουλειά, στο γκασμά!!

Le Rêve du chat.

Περπατάμε, τρέχουμε, πετάμε.

Γδυνόμαστε κι απογειωνόμαστε.

Παρασερνόμαστε, περιδινιζόμαστε.

αχ και ουάου.

Ώρα Ελλάδας όλ' η νύχτα.

Bonjour at last!!
Keep on shining.
lots of....love!!

Ακόμα κοιμάμαι

Μμμμ μη με ξυπνάτε!
Μια στιγμή, μια στάλα, ν΄αφήσω τ' όνειρο στη μέση;
Τέτοιες διακοπές;
Αχ σκληρή ζωή, ουφ ουφ ουφ!!!
Χρρρρρρ είμ' εγώ ή ο τυχερός γάτος;
¨Η κι οι δυο;
ωχχχχχχχ    πολύ νωρίς για μένα......
αμάν 
 πω πω!
     καφές!
       λίγη μουσική,                                                                                                      φως στο τούνελ, :)

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!!!