εισαγωγαί - εξαγωγαί.

Δευτέρα έρχεται, περνάει από φανάρια κόκκινα, πάει ντουγρού, ακάθεκτη!!

έχω ένα τσιγάρο στο πακέτο και τίποτα δε μου μιλά.
Δευτέρα. Έρχεται, εχθρική, "θα σου πιω το αίμα", λέει, "τέρμα τα γλέντια!" αλλά την τρατάρω γλυκό του κουταλιού, θυμώδης αυτή,  σ εκνευριστική αταραξία εγώ!!
Κι αυτό, ω της πρωτοτυπίας, καθότι της αταραξίας είμαι κακός πελάτης' αν περιμένει από μένα θα το κλείσει το μαγαζί!!
Σήμερα μ απασχόλησε το ζήτημα, όπως λέει κι ο τίτλος, εισαγωγαί - εξαγωγαί.

ναι, αυτό, που λέει ο τύπος, ποιος; αυτός που δε θα βγαίναμε μαζί του κι ας είχε Ρολς! πάει καλά η πατρίς. εξαγωγές ναααα!!  ποιες εξαγωγές, των εισαχθέντων; και χασούρα; α! βέβαια, πάνε όλα ρολόι!!
"Η καρδιά μου πονεί για σας/ κι ένας χτύπος γλυκός χτυπάει
και μου λέει μυστικά/ τικιτάκ τικιτάκ
τικιτάκ πώς σας αγαπάει."
αγάπες και λουλούδια
good morning ladies! and foxy lover boys too :)

welcome to the magic craft.
Halloween!!
τρομάάάρες φοβερές.
είμαστε στα χάι μας;
ναι, ναι, ναι, ναι, ναι!
βαμπίρια και βρυκολάκια 
κι ο ακέφαλος καβαλάρης,
all toghether now!

με το κούρεμα το θέμα!
το θέμα δεν είναι το κούρεμα' είναι οι τριχούλες που μένουν και σε γαργαλάνε όταν βγεις απ' το κουρείο.
δε ακούγεται καλά το κουρείο;
κομμωτήριο τότε; hair salon?
Η NamNaria προσθέτει salon de coiffure! 
Α, ρε μάνα Γαλλία!!! 
(coiffeur - quoi faire?)
πάλι με τρίχες ασχολούμαστε!! χι χι. 
vanité, toujours...

ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΕΙ.  ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ.

γραμματείς και φαρισαίοι, υποκριτές.

1.
η άγνοια χτύπησε την πόρτα της αμάθειας και είπε
-έλα καλή μου ,να πάρουμε ένα τσάι!
η αστική χολέρα, πάλι, χτύπησε την πόρτα της χωριάτικης μικροπονηρίας.
-εμείς θα μείνουμε, διακριτικά, στα παρασκήνια, εσείς θα πάτε στη Λωζάνη.
χώρες και χωριά.
και στη μέση το πουθενά.
δεν είναι κόμμα αυτό, είναι προορισμός.
όταν η πρόοδος είναι πισωγύρισμα, και τα δύο στο πι θα τα βρείτε, τότε κλάψε με μάνα.
λέω και το εννοώ, είναι δηλαδή μες στο κούφιο μου κεφάλι, ο άνθρωπας σήμερα αισθάνεται εξαπατημένος.
καλά τα καρτέλ κι οι -πώς τους λένε; α!- πρόσκαιροι παράδεισοι, μα για να πας στον παράδεισο πρέπει ν' αγιάσεις! ναι, ν' αγιάσεις!
ν' αγιάσει το στόμα σου Χρυσόστομε! που λέγαν κάποτε των καπότων, προφυλαγμένα στόματα.
όπως έλεγε, πολύ σοφά, μια φίλη, διατελούμε εν ασθενεία.
χρήζουμε θεραπείας.
αυτό πια, όλοι το καταλαβαίνουν.
και παίρνουν ό,τι χρειάζεται. να λυτρωθούν.
Λύτρωσόν με από καταδυναστείας ανθρώπων, και θέλω φυλάττει τας εντολάς σου. 
εντός των τειχών. 
μακριά η Νινευή.
μακριά και κοντά.
οφθαλμαπάτες.
Ζούμε ακόμη υπό τη σκέπη δεισιδαιμονιών. "Κάνε κράτει" στο πολύ αργά πια. Ζούμε σε μια λαίλαπα εξαθλίωσης. Τσιγάρο που κάηκε στο άψε σβήσε. 
Λέει ο ψάρης τα δικά του. Αυτός έχει καβάτζες. Εσείς;
δε θέλω ν' ακούω για λίπος και λίγδα. Να μου λείπει το βύσσινο!
χαίρομαι που μπήκε στο ντι εν έι μας το καλό.
κι ακόμα δε σφαζόμαστε.
βασιλείς εν κόσμω, υπηρέτες στα ουράνια.
κι ο Παύλος.
έχασε την όρασή του κι επανήλθε η ακοή του.
ουδέν κακό αμιγές καλού.
με λένε old fashion που δε χρησιμοποιώ γλώσσα του πεζοδρομίου, που θεωρώ την οικειότητα να ναι ευλογία, χαρά της σκέψης, της ακοής, του λαλείν. 
αμ, αγάπες μου, την ξεύρω καλά την πεζοδρομικήν, κι ως εκ τούτου επιλέγω.


ύπαγα εις τόπον χλοερό, ένα Ερμιτάζ κρυμμένο στα Ουράλια, τέχνη υπό φύλαξη, μιας μακρινής εποχής, όπου το ωραίο κι ο αληθής κόπος, δεχόταν σέβη.


που πήγε το ωραίο τώρα; σε ταμπελάκια, ετικέτες, και πίσω απ' αυτές είλωτες.
δεν τους ξέρουμε, δε μας νοιάζουν;
μα, θα γίνουμε κι εμείς είλωτες, είμαστε ήδη.
ΜΟΥ ΚΡΥΒΕΙΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ

δεν μπορώ να το ξεπεράσω, δεν μπορώ, την ψυχολογία του όχλου, δεν μπορώ, δεν μ απομένει άλλο απ το να ενδώσω' κι όμως μες στο κεφάλι μου, αυτό το άθλιο καύκαλο, μια φωνή φωνάζει στάσου!

2.
Σασυφής
Στην πλώρη, άπνοια.
Στον πύργο ελέγχου αναταραχή. 

 

παιχνίδια

"θα σ αγαπούσα αν"

άμα είσαι καλό παιχνίδι.

δεν είμαι παιχνίδι.

είναι γυναίκα κι άντρας είμαι, άμα λάχει, και πράμα.

ό,τι να ναι.

ευμετάβλητες συντεταγμένες.

χαράζω πορείες στο κορμί σου, πορείες που θα χαθούν σ' ένα ανεμοστρόβιλο.

η πραγματικότητα φυλάει τσίλιες.

κι η ιεροτελεστία γονατίζει τις δυνατές καρδιές.

το χρίσμα του ιππότη.

οι πότες, έργα του Toulouse-Lautrec 

ξέρεις που σ' αγαπώ, που πεθαίνω για σένα.

η ύπαρξή σου και μόνο με καλεί

όπου και να μαι.

σόναρ.

δεν έμαθες, μωρό μου, το θάνατο.

μόνο τον φοβήθηκες.

και καλά κάνεις.

το "ξέρω" με το "φαντάζομαι" είναι γείτονες,

άσπονδοι φίλοι.

με την καλημέρα κομμένη.

και βγαίνουνε στα ετοιμόρροπα της Κούβας τα στενά να πλέκουνε εγκώμια για το εγκόσμιο.

αγκομαχητά του έρωτα, αρώματα, πόνος, αλισβερίσι.

saludad

το να χέρι μου είναι ζεστό  και τ άλλο παγωμένο

τα να χέρι νίβει τ άλλο και τα δυο το πρόσωπο!!

      πάμε στις χώρες της γραμμικής Β
αλεύρι, πίτουρο, ψάρι, λάδι.
επιβίωση.
τα λιπόσαρκα κορμιά μας θ αγκαλιαστούν'σ ένα ύστατο αντίο.
ένα ύστατο σ' αγαπώ,
πάντα.

είναι αυτή η διάχυση, μέρος του όλου; μέρος του μέρους; ποιος έχει όλες τις απαντήσεις;

κανείς.

και περιδιαβαίνουμε, αστέρες απλανείς

σ' ένα σύμπαν γιομάτο σύμπαντα...

καλημέρα

Σάββατο

όμορφα!!!

εικόνα και μουσική από Nassis και από playlist του George S

σπατάλες.

Νύχτα δίχως φεγγαράκι. Νύστες θεριές. απαλό το στρωσίδι, ζέστη από καλοριφέρ αγαπητή, κλείνουμε το φως κι όλα χάνονται. Κι εκεί που η καρδιά αναπαύεται, μικρές ζουζουνιές, παιχνιδιάρικες διαβολιές, μμμ..., θαλασσίτσα, κυματάκι, ένα αλλοπρόσαλλο καλοκαίρι κάπου στο διάστημα μ' ένα ήλιο πορτοκάλι και ροζ και στο χρώμα της παπάγιας μεσουρανούντα να γελάει και να σκορπάει ανεμελιές. όνειρα υπό την επήρεια καλοριφέρ αναμμένου. Αναμμένου; Ωχ! Πάλι ξέχασα το καλοριφέρ αναμμένο!! Και νόμιζα που μετοίκισα στα Μπαρπάντος!! Απάτη!! Όχι, δεν το κλείνω, ας μου κόψουν το ηλεκτρικό άμα έρθει ο λογαριασμός φουσκωμένος. Βουτιά στο καλοκαιράκι...

καλημέρες από το βάθος των παπλωμάτων.
μουσικούλα

χρυσάνθεμα τ' αγιοδημητριάτικα.

Έξω βρέχει. Βαριά σύννεφα κάνουν τον περίπατό τους.

Όταν βρέχει, ο κόσμος περπατά σκυφτός, ο ουρανός γκρίζος 

 κι όλοι οι δρόμοι στου κόσμου τις πολιτείες ίδιοι, υγροί, στιλβωμένοι απ' τη βροχή.

Μα ο ουρανός καιροφυλακτεί. Κι εμφανίζεται σε κάθε λακουβίτσα με νερά. 

αφιερωμένη ανάρτηση στο φίλο μου το Μήτσο που γιορτάζει

εικόνα και εικόνα και μουσική

σήμερα μουσική ναι, σχόλια όμως όχι.
με πρόλαβε η NamNaria και η christina με c μικρό,αλλά δε μου έκανε καρδιά να τα βγάλω.

διαμορφώσεις χώρων.

Πάμε με καλή διάθεση, Τρίτη.
Τώρα τελευταία όλο ακούω για κουρέματα, έτσι, αλλιώς, πάρτα λίγο εδώ, λίγο εκεί, με την ψιλή, κοντό καρέ, ψιλό γαζί, μόνο τις μύτες κι άλλα. Αλλά δε μ' απασχολεί διόλου, είμαι τώρα σε φάση κλαδέματος!!!
Όταν, μια φορά κι ένα ζαμάνι, είχα πάει στο πρώτο μου σπιτάκι, είχε έναν κηπάκο, μάλλον, για την ακρίβεια, δύο παρτέρια. Αλλά πλούσια παρτέρια. με άγρια μπουκαμβίλια, με Δάφνη, με ντοματίνια που ήταν νόστιμα σαν κέτσαπ, και τζανεριά είχε κι άλλα πολλά και ανθηρά. 
Σκέφτηκα, λοιπόν, με το φιλελεύθερο μυαλό μου, Α! θα τ΄αφήσω τα φυτά να εκφραστούν! Κλαδευτήρι δεν πιάνω στα χέρια μου επ ουδενί. Κι έτσι κι έκανα. 
Σαν καλοκαίριασε, γιατί μπήκα στο σπίτι 17 ή 18 Ιανουαρίου, τί Αντώνης, τί Θανάσης, τέλος πάντων, έσκασε μύτη και μια κληματαριά που ως τότε ήταν ολωσδιόλου ανύπαρκτη. Και βέβαια θέριεψε. 
Μετά από ένα χρόνο, όμως, άρχισα να νιώθω στεναχώρια. Κι εγώ και τα φυτά που, ανεξέλεγκτα έτσι όπως ήταν, δεν υπήρχε χώρος να στρίψουν -τρόπος του λέγειν, κι έγιναν τα παρτέρια μου ζούγκλα. Έτσι, κατόπιν ωρίμου σκέψεως κι αφού άφησα να περάσουν κάτι μηνάκια για να το περιεργαστώ το θέμα, πήγα στο πλησιέστερο εξειδικευμένο κατάστημα και πήρα ένα ωραίο κλαδευτήρι -ωραίο το νόμιζα εγώ, το σωστό μου το έφερε αργότερα ένας φίλος ο Άρης, ας το παρακάμψουμε κι αυτό... κι άρχισα. διστακτικά στην αρχή, αλλά, μόλις συνέλαβα την εικόνα, με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και όραμα! -στη λέξη όραμα,ακούω λαχανικά να εκσφενδονίζονται προς το μέρος μου, ρίχτε παιδιά που σαν φτάνει του μήνα 19 ξεμένω από λιλιά!!
Κι αναρωτιέμαι. τα φυτά φταίγανε που έφτασε η κατάσταση στο απροχώρητο;
Αυτά είναι όπως λέμε, το θάρρος στο χωριάτη.
-μα την αλήθεια γιατί οι περισσότεροι άνδρες ονειρεύονται βοσκοπούλες και βαρβάτες αγρότισσες ενώ οι γυναίκες, πα πα πα πα;!! δεν έχω εντοπίσει την πηγή του προβλήματος!
Έτσι λοιπόν και τώρα κλάδεμα και πάλι κλάδεμα!!
Σε όποιους δεν αρέσει ούτε το κούρεμα, ούτε το κλάδεμα, ούτε το μανικιούρ, ούτε το πεντικιούρ, υπενθυμίζω "στο τέλος ξουρίζουν το γαμπρό!"
δεν βγάλατε νόημα;
ούτε κι εγώ!
άντε εβίβα με ολντ σπάις ψιλοξεθυμασμένο και τόνικ!!!

κυριλέ πράματα, όχι παίξε γέλασε!!

+ μια φέτα λεμόνι. έλεγε σε μια ταινία που έβλεπα πρόσφατα.  Οικογενειακό μυστικό για μακροζωΐα. "Ένα λεμόνι την ημέρα και θα ζήσεις για πάντα." Ο προπάππος μου

το έλεγε. Requiem Pour Une Tueuse η ταινία. Tu es ou tu n' es pas, ça ne fait rien!!

καλημέρα, μάνα κουράγιο.

το μικρό μπονσάι.

Μπονσάι εσωτερικά · Μπονσάι εξωτερικά · Μεσογειακά Μπονσάι  κι αλλοδαπά...

μουσική σήμερα γιοκ. τραγουδάμε από μέσα μας!!

μουχλίτσα.

μεσημεράκι Δευτέρας

ψιλόβροχο

γίνονται όλα πιο απαλά

κι η καρδιά φτάνει στο σταθμό μιας νοσταλγίας άγνωστης'

γλυκά πονάκια

και χουζουράκι...

μουσική από την playlist του George S.

ιριδισμοί.

ΟΠΟΥ ΔΕΝ ΕΥΟΔΩΝΕΙ Ο ΘΥΜΟΣ,

ΕΛΟΧΕΥΕΙ Η ΤΡΕΛΑ.