ένα Σάββατο μετά από αργία είναι από μόνο του υπερβολή. Υπερβάλλει των περιορισμένων μας κανόνων και μας εξωθεί σε ατασθαλίες που δεν θα διανοούμασταν να κάνουμε αν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη συγκυρία.
αλλά να που 
μα οι συναστρίες των ουράνιων τόξων 
μα η παράταιρη ζέστη
έκανε αυτόν τον χειμώνα να έρθει σαν τυπογραφικό λάθος βιβλίου.
εκεί που γυρίζεις τη σελίδα με την αμείωτη δίψα να πας παρακάτω και 
ουπς!
λευκό τοπίο.
συμπληρώστε τα κενά....

εγώ, τώρα, δεν συμπληρώνω κανένα κενό κανενός
-το κανενός ήρθε από τον χαμερπή εαυτό μου που είναι σ ένα λαγούμι αλλά πετάγεται πότε πότε άξαφνα.
Πελεκάω το χρόνο
τη νύχτα δηλαδή.
Ετούτη τη νύχτα που είναι  προϊόν της μέρας που πέρασε και μητέρα της μέρας που θα ρθει.

Πονάτε ωρέ γκιαούρηδες;
άμα στην πλάτη σας θα τα βρείτε όλα ούλα γραμμένα καλοί μου καραγκιόζηδες.
Που δε μάθατε από τη μάνα τίποτις
ούτε απ τον πατέρα
Και πορεύεστε βίον ολομόναχο και σκιερό και πάτε και διονυσιάζεστε στου ματαίου την βίγλα
γιατί τόσον σας φτάνει
Φτάνει!

είμαι κι εγώ ανεπαρκής
κι είναι ο επερχόμενος χειμών βαρύς.
θέλω κερί και μολύβι
και θύμησες ήχων
ανταύγειες κυμάτων
ζωή.

θυμάστε τις μέρες χειμώνα;
ακούει κανείς;

μέρες στις σελίδες ενός βιβλίου
στη σιωπή
ανάσες σε ρυθμό
σύμπνοια.

έχω ένα κολλητό που μέναμε μαζί ένα φεγγάρι και του είχα πει
μα δε λέμε τίποτε μεταξύ μας
και μου απάντησε
μα τι λες τώρα
αφουγκραζόμαστε τη μουσική εδώ και τώρα μαζί.

για καλύτερα....

Μέρες χειμώνα

κείμενο δια χειρός Summertime Blues -και η φωνή κι η φωνή βεβαίως!

Σαββατόβραδο κι απόψε, με καθυστέρηση μια μέρας μπήκε η πίτσα στο φούρνο, αφού βεβαιωθήκαμε με το 3-1 πως υπάρχει ελπίς να πάμε παραπέρα, εκεί που χορεύουν και δεν απελπίζονται αλλά πεθαίνουν ευτυχείς - μα η ζέστη, μα η σάμπα όλο και κάτι θα είναι το μπόνους που εμείς δεν έχουμε, έχουμε δηλαδή μιας και ακόμη κυκλοφοράμε με τα τισέρτια, πάλι καλά γιατί αλλιώς μας έβλεπα σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα. 

Υπάρχει μια αλληλεγγύη στην ανοησία. Παράδοξο ίσως ακούγεται αλλά είναι έτσι. Υπάρχει μια αδελφικότητα στη μωρία. Και μετά θυμός. Ξέρετε, των ανοήτων. Μη μας λέτε φταίμε εμείς. Λένε.

Λέμε. Λέω. 

Δε φταίω εγώ. Υπάρχει μια υπέρτατη συνωμοσία. Ναι! Αμέ! Τα ξέρω όλα! Είμαι ψυλλιασμένη. Αμ τί!

Λέει ο λαός άσχημο στην κούνια όμορφο στη ρούγα και τ ανάπαλι. Εκεί στη γωνιά Αναπαλιού και ΥΜ -αυτή είναι η υπέρτατη μαλακία- εκεί βρίσκεται η γενιά του Πολυχνείου. Που πολύ αγωνίστηκε, δικαίως εκθειάστηκε κι ενδόξως εκθρονίστηκε λόγω της υλικοπάθειας -πςςςςςς! νέα λέξη! , της χρηματολαγνείας και του ΥΑ -υψίστου ανεπιπεδισμού. 

Κι αυτά πρόλαβα να γίνουν πριν ακόμη μα γίνει το φατσομπούκι βίωμα! Αχ ο Έλλην! προπορεύεται πάντα πάντα.

νόμιζα που είχα 8 τσιγάρα, μα μόλις άναψα ένα κι εγιναν έξι. Θάμα κι αυτό τ αποψινό!

που λέτε που λέτε δεν είμαι πικρόχολη, θυμάμαι που ήμουνα παιδίσκη και κάποιος μου είπε φτύσε χρυσό μου να δώσουμε του κυρίου στο σταυρό που διψεί. -αστειότητες- στο θέμα μας droit au but που λεν κι αυτοί οι φιλέλληνες -διαβάστε λίγο ελεύθερους πολιορκημένους και θα ενημερωθείτε. 
Τον τελευταίο καιρό νοιώθω σαν ν ανήκω στην ωραία φυλή των λευκορώσσων. των πολικών αρκούδων. ενός είδους προς εξαφάνιση. Το νοιώθω μέσα μου βαθειά. Μαθαίνω τα νέα του κόσμου τούτου και συνταράζομαι. Γι αυτό μερικώς ευθύνη έχει που έγιναν κάτι ψιλοσεισμοί. Μετά η φιλόπονος θεραπεύτρια μου λέει να μην κάνω τόση φασαρία έτσι είναι η ζωή και πως να την αλλάξεις κι αναρωτιέμαι αν τελικά πρέπει απαραιτήτως να επεκτείνω τις γνωριμίες που κάνω στις μπουζουκερί ή να τις αφήνω να χάνονται με το πρώτο γλυκό πρωινό φως. ε; 

Αυτές οι φιλόπονες κι ανοργασμικές -δεν υπάρχουν ανοργασμικές γυναίκες υπάρχουν ακαμάτηδες άνδρες- αυτές δίνουν τέτοιου είδους συμβουλές γιατί οι άλλες, ΟΙ ΑΛΛΕΣ οι πολύ ευχαριστημένες σου ρίχνουν μόνο μια ματιά και σου λένε Είσαι μια χαρά γιατί είναι αυτές του λόγου τους μια χαρά κι ένα μάτσο επιτυχημένα πηδήματα, γι αυτό.

Σήμερα θέλω να ταμπουρωθώ στο τσαρδί μου και να εγείρω μια δική μου επαναστατική σημαία.
θα είναι ένα δώρο στον εαυτό μου. 
Κάντε δώρα του εαυτού σας;
Η πλανιέστε πλάνην μεγάλη πως είναι για σας αλλά εν τέλει είναι για τα μάτια κάποιου άλλου;

les mains fermées les yeux attachés dans le dos
πολύ ωραίο αυτό. το βρήκα κάπου κι είναι μα τελείως ανάποδο!

τα τσιγάρα έγιναν 5.
 hello wall! που έλεγε και η Shirley Valentine σ εκείνη την άκρως παραισθησιoγόνα αλλά εν τέλει πεζή ταινία.
hello hello!

πάμε μελό!

πίνω τ αχείλη σου φαρμάκι, το πίνω κι αχ πώς το πονώ.
πίνω στον πόνο μου απάνω
πάνω στο μνήμα το ρηχό.
και το φεγγάρι στράτα παίρνει
μα το λυχνάρι δεν ξαποσταίνει.

Να έρθεις σα λαθρεπιβάτης απ άλλης γης την άκρη
θα μ εύρεις να σε καρτερώ.
είναι το φως πολύ λειψό.
κλείνουν τα μάτια και σφαλίζουν
κι όλα αστράφτουν κι όλα ροδίζουν
πέφτω σε πέλαο ανοιχτό.

Μα μια νυχτιά θα το μπορέσω
κοντά σου να σε συντροφέψω
κι ας είν το μέλλον ζοφερό.

Είναι η ρότα αυτή της ζήσης
ας ειν το φαγί της λιγοστό
ειν της αγάπης αρκετό.

το φαγί τς αγάπης. το πιοτί της αμαρτίας. ο αέρας της ελευθερίας. η ρίζα του καλού - ή κακού αναλόγως πως το βλέπουμε- 

αλληλεπιδράσεις, εύνοιες των άστρων, περίμενε στη γωνία κι έρχομαι, αυτά that s all και τα λέμε!

Μπου!

τρομακτικότατα ε;;;;;

πραματάκια που πετάνε στο φεγγάρι και γλυκά, πολλά πολλά γλυκά!

αχ τι καλά!

κι ας είναι έθιμα μακρινό, διόλου δε με μέλλει.

-τηγανίτες με μέλι!

λοιπόν, με μια τρομακτική γιορτή σας στέλνω τα χαιρετίσματά μου.
είμαι καλά, το αυτό επιθυμώ και δι υμάς, πολλά φιλιά!

το δώρο της Lyriel σήμερα -αλλά και όλες τις άλλες μέρες του χρόνου- μου κάνει συντροφιά.
σπέσιαλ φιλάκια σε σένα Lyriel.

Σ όπως Σεπτέμβρης Συνεπαίρνομαι και Δε Συμμαζεύομαι

τι γλυκός που είναι ο Σεπτέμβρης.
Γλυκός κι απατηλός
όπως όλα τα γλυκά τούτης της μάταιης ζωής.
οι τρυφερές του ζέστες μυρίζουν αίμα αθώων.
το καλό, η πλάκα της υπόθεσης δηλαδή, είναι ότι η αθωότητα δε πεθαίνει.
κρύβεται μέσα σ αυτούς που την έχουν
ωραίοι τρελοί!
σ αυτούς που την κατέχουν
σοφοί
είναι κάτω από το χαλί της ματαιοδοξίας καποιανών
της μωρίας κάποιων άλλων
της αμάθειας κάποιων τρίτων
αλλά
είναι εκεί.
και περιμένει σ αυτό το αθέατο φανάρι να γκαζώσει.

προσέχτε πού δίνετε την αθωότητά σας
αγνό παρθένο μαλλί
ναι
μα με νου.


τίποτε δεν πάει καλά.
όλα είναι σ έναν τέντζερη που τον γροθοκοπά η μοίρα η άμοιρη.
εν τοις μορίοις
Ἔστιν οὖν τραγῳδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας μέγεθος ἐχούσης, ἡδυσμένῳ λόγῳ χωρὶς ἑκάστῳ τῶν εἰδῶν ἐν τοῖς μορίοις, δρώντων καὶ οὐ δι᾽ ἀπαγγελίας, δι᾽ ἐλέου καὶ φόβου περαίνουσα τὴν τῶν τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.
μεν.
αλλά κι η ζωή;
μαντάμ μπατρφλάυ ή φάνκυ;

χμμμμμ!!

καθαρές δουλειές. φάνκυ. Δατς ολ μάγκες.
επειδή έχω ακόμη λιγουλάκι καρδιοχτύπι.
νταπ ντουπ
μπρρρρρρρρρρρρ
η μεγαλύτερη πλάκα είναι ότι τώρα που θα έπρεπε να γίνουμε ντιπ ζα
τώρα θα δούμε λίγο σκέρτσο.
ωωωω ναι.
ν αερίσουμε τα χειμωνιάτικα και να μάσουμε ξύλα.
χε χε.

enough is enough

η παρεγκεφαλίτιδά μου μου σημαίνει μπιπ μπιπ στο κόκκινο
μου κάνει νοήματα, γνεψίνατα, σκέρτσα.
μ έβαλε στο λούκι του εμείς
όλου του εμείς
πού πάμε
πάμε σα τα ζα
τα προβατα μπε ε
εις τόπον χλοερόν μετά τον κρημνόν;
εμείς οι σοφοί, αδαείς, ημιμαθείς
ό,τι;
πάμε;
ώπα!
στου χάρου τα αλώνια να πάτε εσείς οι άλλοι.
εδώ όλοι χρωστάμε
όσοι δε χρωστούν τα έχουν πάρει απ τη δική μας τζέπα.
δίχως τσίπα.


μ έλεγαν τες προάλλες
κι αν βγουν τίποτες τυχάρπαστα κόμματα και κλαίμε;
λέω κι εγώ η άπορος κορασίς
αν γίνει και τούτο τόσο το καλύτερο
θα πάνε να γιορτάσουν όλα τα ζιζάνια μαζί και θα εξολοθρευτούν πάραυτα.
Δέτε τες δυνατότητες μες στις απιθανότητες!

μα ποιο το νόημα να λέγω σοφά πράματα;
ήξεις αφήξεις
η γοητεία είναι ν ανακαλύπτει ο καθένας μας τη σοφία μέσα του.
Σοφία Σοφία Σοφία

και γαριδομακαρονάδες και κακαβιά πάρτυ
μιας κι η Σοφία ήταν η συγατοίκησσά μου έναν καλό χειμώνα
με μωβ τοίχους και παλιές εικόνες βιντέιτζ από όπερες
και όλα
τραχανά και μπαρότσαρκες α!!!

α
και ποίηση
ατελεύτητοι έρωτες
και παζλ επιθυμιών.
όλα αυτά που κάνουν αι άποραι αρσακιάδαι....

ξεύρεις, το ατελεύτητο είναι το γούρι της ζωής
η μαγική μαγιά
πίστευε και ψάχνε.
σους
το θέρος πάει να τελέψει κι έχει να μας πάρει και να μας σήκώσει ο φθινόπωρας
αλλά κι η αχλάδα έχει κάπου την ουρά που δε το ενθυμούμαι άμεσα
αλλά θα το βρω!
μάκια.

γενέθλια

κάπως έτσι ευελπιστώ να περάσει η σημερινή μέρα.

κοπιάστε κοπιάστε!

έχει τούρτα για όλους μας.